Rozwijaj ciekawość i kreatywność dziecka – liczne propozycje edukacyjne dla maluchów i starszaków! Znajdziesz tutaj wiele pomysłów na ekologiczne i kreatywne zabawy, projekty, które można zrealizować z dziećmi oraz wiele cennych wskazówek dotyczących edukacji ekologicznej w szkole i przedszkolu. Ta kategoria to nieocenione źródło wiedzy dla rodziców i nauczycieli, którzy chcą w ciekawy sposób wprowadzić tematykę ochrony środowiska do codziennych zajęć z dziećmi.
Bazę tej pracy plastycznej, ćwiczącej kreślenie kwadratowych zygzaków, stanowi odbity kontur klocka Lego Duplo. Zabawne połączenie stemplowania i ćwiczenia grafomotorycznego wprowadzającego dzieci w świat pisma.
Materiały i przybory:
kartka
klocek Lego Duplo
farby
płaska podstawka do rozprowadzenia farby
gazeta
mazaki
1. Rozprowadzamy farbę w płaskim pojemniku. Na kartce stemplujemy wzorki klockiem Lego Duplo. Pozostawiamy do wyschnięcia.
2. Na prostokątach rysujemy zamki a następnie w długich, wolnych przestrzeniach kreślimy szlaczek.
Powiedzcie sami, czy nie lepiej tworzyć niż wypełniać kolejną stronę w zeszyciku ćwiczeń do kaligrafii?
Stemplowanie klockiem, rysowanie, ćwiczenie kreślenia zawijasków, dorysowywanie i ozdabianie sukni pięknej damie! Tyle różności w jednej pracy plastycznej mającej na celu ćwiczenie sprawności manualnej. To świetne zadanie dla dzieci wkraczających w świat pisma.
Materiały i przybory:
kartka papieru
farby, płaski pojemnik na farby, podkładka
klocek Lego Duplo
wycinek z gazety przedstawiający głowę oraz ramiona kobiety
klej
grube kredki
1. Dookoła kartki stemplujemy klockiem Duplo- to będzie ramka obrazka.
2. Z gazety wycinamy popiersie kobiety. Naklejamy na górze ramki.
3. Zadaniem dziecka jest otoczenie pętelkami poszczególnych śladów klocków a następnie dorysowanie reszty postaci kobiety i ozdobienie jej sukni pętelkami. Na koniec dziecko rysuje kreski wyróżniające ramkę.
Rozwiązywanie labiryntów to dla dzieci ogromna frajda! Poszukiwanie wyjścia w plątaninie możliwości daje dzieciom dużo satysfakcji, a jednocześnie ćwiczy sprawność manualną oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Proponujemy kilka rodzajów łatwych do własnoręcznego przygotowania labiryntów. Mimo że, każde z proponowanych zadań jest inne, zasada jest ta sama- trzeba przejść labirynt dróżek, aby trafić do wyjścia.
W wieczku z tekturowego pudła budujemy z klocków Lego obwódkę do której mocujemy poszczególne fragmenty labiryntu.
Wkładamy szklaną kulkę i poruszając wieczkiem przeprowadzamy kulkę z jednego końca labiryntu na drugi. Oprócz zabawy w przeprowadzaniu kulki, dziecko ma sporo frajdy w samym konstruowaniu labiryntu.
2. Labirynt z magnesem
Materiały i przybory:
duży kawałek sztywnej tektury- u nas fragment kartonowego pudła
Na tekturze rysujemy dość szeroką dróżkę. Możemy zrobić kilka wejść i kilka wyjść, z których tylko jedno prowadzi do domku.
Na początku labiryntu umieszczamy metalowy przedmiot a od dołu,pod kartonem, przykładamy magnes.
Zadaniem dziecka jest takie prowadzenie metalowego przedmiotu za pomocą magnesu, by trafić do domku.
3. Rysowany labirynt
Chyba najpopularniejszy i najłatwiejszy do przygotowania:)
Materiały i przybory:
kartka papieru A4 najlepiej w kratkę
kolorowy długopis
ołówek
Na kartce rysujemy samodzielnie labirynt. Warunkiem przejścia labiryntu jest odwiedzenie po drodze wyznaczonych punktów.
U nas, by pokonać smoka, trzeba po drodze odnaleźć miecz!
Po rozwiązaniu kilku takich własnoręcznie przygotowanych labiryntów, dzieci same przygotowują zadania- tym razem dla nas- dorosłych:)
4. Szyty labirynt
Materiały i przybory:
miękki materiał
maszyna do szycia
szklana kulka
Ten wzór pochodzi z https://lilla-a-design.blogspot.com/2011/01/kulbana-i-tyg.html i jest fantastyczny! Z materiału szyjemy bardzo prosty labirynt. W środku zaszywamy szklaną kulkę. Zadaniem dziecka jest przeprowadzenie kulki przez tunele z jednego końca szmatki na drugi.
I jeszcze jedna fantastyczna propozycja uszytego labiryntu– tym razem w wersji z guzikiem.
Wzór pochodzi z https://rigierukodelki.blogspot.com/2012/04/blog-post_21.html
Zapraszamy do zabawy! Tym razem zabawy ruchowe z pokazywaniem. Codzienna dawka dobrego humoru w połączeniu z aktywnością ruchową. Ponadto wierszyki z pokazywaniem rozwijają pamięć i myślenie, uczą orientacji w schemacie własnego ciała, rozwijają koordynację wzrokowo-ruchową.
W treści artykułu ponad 50 tekstów zabaw z pokazywaniem: Balonik, Bileciki, Buch, buch, buch, Części ciała, Dla grzecznych dzieci, Dwa kółeczka się spotkały, Dzień dobry, Dziesięć palców mam, Dziesięciu murzynków, Gimnastyka, Gimnastyka II, Głowa, ramiona, Idzie do szkoły mały pierwszaczek, Idzie jeż, Idziemy na polowanie, Kotek się myje, Konie, Księżyc, Laurencja, Majtek, Mała papużka, Micitanka, Mój kask, Mucha, Muchy, My jesteśmy krasnoludki, Nie jestem malutki, Niedźwiadek, Pada deszczyk, Pajacyk, Paluszki, Pingwinek, Płyną statki, Pokaż, Prawa noga, lewa noga, Przyszła myszka, Raz mały wróbelek, Rączki robią, Rączki, Serduszko do kochania, Słońce świeci, Stary Abraham, Stolarz, Szeke, Szły do lasu cztery krasnoludki, Ślimak, Talarek, Tam w Afryce rzeka Nil, Tu stoją krokodyle, Tup, tup, tup, Ubieranka, Ugi-bugi, Wróbelek Walerek, Zajączek, Zajączki, Zorro, Żabki.
Balonik Baloniku nasz malutki, Rośnij duży, okrąglutki. Balon urósł że aż strach, Przebrał miarę, no i bach!
Zabawę zaczynamy od ciasnego ustawienia się w kole, dzieci trzymają się za ręce. Następnie powtarzając słowa wiersza powoli oddalają się od siebie rozszerzając koło. Na zakończenie balon pęka i dzieci puszczając ręce 'upadają’ na podłogę.
Bileciki Mam dwa bileciki, (pokazujemy dwa palce) idę, więc do kina. (maszerujemy) Lecz w drodze do kina (maszerujemy) cosik mnie wygina. (wyginamy się) To jest nowy taniec (ruszamy się na boki) małego pingwina. (obracamy się starając się mieć złączone nogi; ręce przylegają do boków; dłonie odchylamy na boki rozpościerając palce)
Buch, buch, buch Buch, buch, buch! (maszerujemy po obwodzie koła) Buch, buch, buch! (jednocześnie uderzając piąstką o piąstkę) Każdy z nas jest dzielny zuch! (obrót wokół własnej osi, ręce na biodrach) Wśród drzew skacze jak wiewiórka. (podskakujemy i naśladujemy wspinanie się na drzewo) Wśród traw jak wąż daje nurka. (podskakujemy, wyciągamy ręce w przód i „dajemy nurka”) Buch, buch, buch! (maszerujemy po obwodzie koła) Buch, buch, buch! (jednocześnie uderzając piąstką o piąstkę)
Części ciała Ręce do machania, nogi do skakania, palce do liczenia, a zęby do mycia. Głowa do kiwania, uszy do słuchania, oczy do mrugania, usta do śpiewania.
Dla grzecznych dzieci Dla grzecznych dzieci słoneczko świeci. (rączki w górze) a dla niegrzecznych?… wcale nie świeci. (grozimy palcem) Rybki pływają, (złożone rączki naśladują płynącą rybkę) ptaszki fruwają, (machamy „skrzydełkami”) motylek leci w daleeeki świat. (bieg w dowolnym kierunku)
Dwa kółeczka się spotkały Dwa kółeczka się spotkały i zrobiły okulary. Teraz każdy z nas już może nosić sobie je na nosie i oglądać świat nasz cały przez różowe okulary.
Dzień dobry Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Wszyscy się witamy. (ukłon) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Dobry humor mamy. ( palcami wskazującymi rysujemy uśmiech na twarzy) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Słońce jasno świeci. (poruszanie palcami obu rąk uniesionymi do góry) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Pani wita dzieci. (wskazywanie na panią i na siebie) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Jest bardzo wesoło. (robimy młynek) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Zróbmy wszyscy koło. (ustawianie się w kole) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Podaj prawą rękę. (podawanie rąk) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Zaśpiewaj piosenkę. ( przed ustami trzymamy dłoń złożoną w pięść – mikrofon)
Dziesięć palców mam Dziesięć palców mam – na pianinie gram. i dwie rączki mam – na bębenku gram. Dziesięć palców mam i na trąbce gram. i dwie ręce mam, więc zaklaszczę wam.
Dziesięciu murzynków Dziesięciu murzynków w spodenkach na szelkach, Taką piosenkę nam zaśpiewało: O, Elena ty, buzi, buzi daj, O, Elena, balua, balue.
Dziesięciu murzynków – pokazujemy dziesięć paluszków, w spodenkach na szelkach – pokazujemy spodenki ciągnąc od dołu do góry, szelki pokazując, naciągając niewidzialne taśmy szelek, Taką piosenkę – pokazujemy rękoma coś wielkiego rozstawiając je jak najszerzej, nam zaśpiewało – gramy na niewidzialnej gitarze. O, Elena – wyciągamy do niej ręce, ty, buzi, buzi daj – paluszkami przeciągamy po wargach, O, Elena – wyciągamy do niej ręce, balua, balue – raz jedno, raz drugie biodro podpieramy dłońmi.
Gimnastyka Prawa noga, wypad w przód, a rękoma zawiąż but. Powrót, przysiad, dwa podskoki, w miejscu bieg i skłon głęboki. Wymach rąk w tył i do przodu Już rannego nie czuć chłodu.
Dzieci inscenizują ruchami treść wierszyka/piosenki. Prawa noga – noga prawa wyprostowana i uniesiona w górę, Wypad w przód – wyciągnięta noga opada na podłogę, A rękoma zawiąż but – skłon do wysuniętej nogi i naśladowanie zawiązywania buta, Powrót – powrót do pozycji zasadniczej, Przysiad – przysiad z wyciągniętymi do przodu rękoma, Dwa podskoki – dwa podskoki w miejscu, W miejscu bieg – bieg w miejscu, I skok głęboki – skłon z sięgnięciem rękoma palców nóg, Wymach rąk w tył – wysunięcie rąk do tyłu, I do przodu – wysunięcie rąk do przodu, Już rannego nie czuć chłodu – postawa wyprostowana.
Gimnastyka II Gimnastyka, dobra sprawa, dla nas wszystkich to zabawa. Ręce w górę i w przód, i w bok, skłon do przodu, w górę skok. Głowa ramiona, kolana, pięty, kolana, pięty, kolana, pięty. Głowa, ramiona, kolana, pięty, oczy, uszy, pięty, nos!
Głowa, ramiona Głowa, ramiona, kolana, pięty Kolana, pięty, kolana, pięty Głowa, ramiona, kolana, pięty Oczy, uszy, usta, nos. Głowa, ramiona…. -pokazujemy obiema rękoma głowę i kolejno wszystkie wymieniana części ciała i twarzy.
Idzie do szkoły mały pierwszaczek Idzie do szkoły (maszerujemy w miejscu) mały pierwszaczek. (kucamy) Minkę wesołą ma! (uśmiechamy się) Jest taki dzielny, (maszerujemy i unosimy dumnie głowę do góry) nigdy nie płacze, (wykonujemy gest zaprzeczenia) i taki wierszyk zna: (kłaniamy się) Idzie do szkoły… ( powtarzamy wierszyk w różnym tempie)
Idzie jeż Idzie, idzie jeż (idziemy małymi krokami) Ten kujący zwierz Nóżkami tup, tup (tupiemy) I pod listek siup (zwijamy się w kulkę w siadzie klęcznym) Jeżu, jeżu nasz, skąd igiełki masz ?2X – Same mi urosły! Recytujcie bądź śpiewajcie tekst w rytm prostej melodii w połączeniu z improwizacją ruchową.
Idziemy na polowanie Idziemy na polowanie! (tupanie nogami) Wysoka trawa: szu … (ręce w górze) Idziemy! (tupanie nogami) Niska trawa: szu … (ręce w dole) Idziemy! (tupanie nogami) Most! (bębnienie piąstkami po klatce piersiowej) Idziemy! (tupanie nogami) Błoto! (uderzanie dłońmi o policzki) Nagle: co to? Wilk? … Uciekamy! (W szybkim tempie powtarzamy od tyłu gesty: błoto – tupanie, most – tupanie, niska trawa – tupanie, wysoka trawa – tupanie)
Kotek się myje Patrzcie dzieci jak się kotek myje. Łapki, buzię, uszy, szyję. (kolejno pokazujemy) By dzieci też się myły (grozimy paluszkiem) i jak kotek czyste były. (pokazujemy czyste rączki)
Konie Konie podchodzą do startu! (wolne uderzenia dłońmi raz w lewe, raz w prawe kolano) Jeden kuleje! (jedno dziecko uderza niemiarowo) Bomba w górę – Bum! (dzieci wymawiają – Bum! – unosząc jedną dłoń w górę) Poszły! (szybkie uderzenia dłońmi o kolana) Zakręt w prawo! (przechylamy się w prawo nie przestając uderzać w kolana) Zakręt w lewo! (przechylamy się w lewo) Przeszkoda! Hoop! (wymawiając – Hoop! – udajemy przeskok – ręce ułożone jak w skoku do wody) Konie pędzą po moście! (pięściami uderzamy w piersi) Konie pędzą po wodzie! (pięściami uderzamy o napuszone policzki) Rów z wodą! Plum! (wymawiamy – Plum! uderzając dłońmi o podłogę) Konie zbliżają się do mety! (powoli zwiększamy częstotliwość uderzeń w kolana)) Meta już blisko, kto będzie pierwszy? (dzieci uderzają jak najszybciej) Meta! (dzieci padają zmęczone)
Ksieżyc Księżyc raz odwiedził staw, (pokazujemy rękami duży okrąg przed sobą) bo miał bardzo dużo spraw. (łapiemy się za głowę i kiwamy nią na boki) Zobaczyły go szczupaki: (pokazujemy przed oczami okulary z rąk) – Kto to tak, kto to taki? (kiwamy paluszkiem niby grożąc) Księżyc na to odrzekł szybko: (uderzamy się otwartą dłonią w czoło) – Jestem sobie złotą rybką! (ręką naśladujemy ruch płynącej rybki) Słysząc taką pogawędkę (nadstawiamy ucho pomagając sobie ręką) rybak złowił go na wędkę. (zarzucamy wędkę obiema rękami) Dusił całą noc w śmietanie (udajemy duszenie się za szyję) i zjadł rano na śniadanie. (wykonujemy gest zjadania pomagając sobie rękami)
Laurencja Laurencjo moja, Laurencjo ma. Jakiż to dzień na spotkanie dasz. Poniedziałek A żeby tak już poniedziałek był I ja ze swoją Laurencja był. Laurencjo ma.
Chodzimy w wkoło trzymając się za ręce. Na słowie Laurencja i dniu tygodnia robimy przysiad. Za każdym razem dodajemy do poprzedniego następny dzień tygodnia czyli …a może by tak poniedziałek, wtorek itd.
Majtek Kto majtkiem na okręcie służy, Wesołe życie ma. W dalekiej ciągle jest podróży I cały świat go zna. Bo majtkiem na okręcie Jest tylko chłopak zuch, Chłopak co pływa jak morska ryba Odważnie rusza w świat. Na maszcie z bocianiego gniazda, Odważnie patrzy w dal. Podoba mu się taka jazda, Pośród spienionych fal.
Dzieci stają w półkolu i śpiewając naśladują ruchy: Kto majtkiem – naśladujemy mycie pokładu szczotką Wesołe życie – pokazujemy radość W dalekiej – machamy na pożegnanie I cały świat – pokazujemy kulę ziemską rękami Bo majtkiem – pokazujemy rękami fale Jest tylko – pokazujemy siebie Chłopak – płyniemy jak ryba Odważnie rusza – biegniemy w miejscu Na maszcie -wspinamy się na maszt Odważnie patrzy – osłaniamy oczy daszkiem z dłoni i rozglądamy się Podoba – bierzemy się pod boki Pośród – naśladujemy ruch fal rękami
Mała papużka Jestem małą papużką – pokazujemy małą przerwę pomiędzy rękami – papużka tu jest I jem bardzo malutko – pokazujemy nagarnianie jedzenia rękami do buzi Bo moja pani. Moja pani – pokazujemy rękami postać kobiety Bardzo sroga jest. – grozimy palcem Codziennie śledzia mi daje, – naśladujemy ręką płynącą rybę Lecz ja nie chcę go jeść – zasłaniamy usta A tak bym chciała – masujemy brzuch Pić coca-colę i lody jeść. – naśladujemy picie coca-coli z butelki i lizanie lodów
Micitanka Taka mała Micitanga mi się spodobała, (pokazujemy w powietrzu coś małego) Takie duże pióro miała, ona taka mała. (pokazujemy rekami duże pióro i coś małego) Taka mała, takie pióro, takie pióro, taka mała. (pokazujemy rekami coś małego, duże pióro i duże pióro, coś małego) Taka mała, takie pióro, takie pióro, taka mała. (pokazujemy rekami coś małego, duże pióro i duże pióro, coś małego) Inna wersja ruchów: Wykonujemy ruchy rękoma lub nogami. Mała – pokazujemy rękami przed sobą „coś małego” (rozstaw dłoni ok.20cm.) lub nogami (stopy razem złączone) Wielkie pióro, takie pióro – pokazujemy rękami przed sobą jedna ręka wysoko nad głową druga poniżej pasa (rozstaw dłoni ok.80cm) lub nogami (rozstaw nóg ok.50cm.)
Mój kask Mój kask, on ma trzy rogi, Trzy rogi ma mój kask. Bo gdyby nie trzy rogi. To nie byłby mój kask.
Siedzimy po turecku w kole i prawą ręką pokazujemy: „mój”- na siebie, „kask”- na głowę, „trzy”- obie ręce pokazują taką ilość palców żeby w sumie było trzy, „rogi”- tak wybrane w sumie trzy palce obu rąk, przystawiamy do głowy. Wszystkie elementy pokazujemy w kolejności takiej jak są słowa piosenki. Zabawa polega na tym, że za każdym następnym śpiewaniem opuszczamy słowa: mój, kask, trzy, rogi. Tylko je pokazujemy (zamiast śpiewania tych słów). Kto się pomyli odpada z zabawy.
Mucha Wchodzi mucha na ścianę, na ścianę, na ścianę W chodzi mucha na ścianę, na ścianę, bęc! Schodzi mucha ze ściany, ze ściany, ze ściany, Schodzi mucha ze ściany, ze ściany, bęc!
Dzieci stoją w kole trzymając się za ręce, osoba prowadząca stoi w środku. Dzieci podchodzą do środka koła, ściskają osobę w środku i śpiewają pierwszą część tekstu, następnie rozszerzają koło śpiewając drugą część piosenki.
Muchy Łapiemy muchy w paluchy (udajemy, że coś chwytamy palcami) Robimy z muchy racuchy (klapiemy rękami jakbyśmy przerzucali gorącego naleśnika) Kładziemy muchy na blachy (rozkładamy dłonie i o coś klepiemy np. blat stołu) Radochy mamy po pachy.(machamy rękami zgiętymi z łokciach – jak skrzydełkami).
My jesteśmy krasnoludki My jesteśmy krasnoludki, hopsasa, hopsasa! Pod grzybkami nasze budki, hopsasa, hopsasa! Jemy mrówki, żabie łapki, oj tak tak, oj tak tak! A na głowach krasne czapki, to nasz znak, to nasz znak! Gdy kto zbłądzi, to trąbimy – tru tu tu, tru tu tu! A kto senny to uśpimy – lu lu lu, lu lu lu. Gdy ktoś skrzywdzi krasnoludka – no no no, no no no! To zapłacze niezabudka – ojojoj, ojojoj!
Nie jestem malutki Ja już nie jestem taki malutki. Tup tupu tupu tupu tup tupu tup. I sam potrafię zawiązać butki. Tup tupu tupu tupu tup tupu tup. Wiem, która lewa, a która prawa. Tup tupu tupu tupu tup tupu tup. I sam łyżeczkę do buzi wkładam. Mniam, mniam, mniam, mniam… (11 razy) I sam alfabet już ładnie składam… a, b, c, d, e, f, g, h, ha ha ha ha.
Niedzwiadek Lewa łapka – (pokazujemy lewą rękę) Prawa łapka – (pokazujemy prawą rękę) Ja jestem niedźwiadek – (wskazujemy siebie) Lewa nóżka – (pokazujemy lewą nogę) Prawa nóżka – (pokazujemy prawą nogę) A to jest mój zadek – (wypinamy pupę i klepiemy się po niej ) Lubię miodek, kocham miodek – (głaszczemy się po brzuchu) Podbieram go pszczółkom – (robimy gest rękami w powietrzu jakbyśmy coś zabierali) Lewą łapką – (pokazujemy lewą rękę) Prawą łapką – (pokazujemy prawą rękę) Albo ciągnę rurką – (robimy rurkę przy ustach i ruszamy palcami) Śpiewamy piosenkę pokazując wymienione części ciała.
Pada deszczyk Pada deszczyk, pada, pada, (kucamy i stukamy palcem o podłogę) coraz prędzej z nieba spada. (stukamy wszystkimi palcami) Jak z konewki woda leci, (uderzamy całymi dłońmi) A tu błyskawica świeci… (wstajemy i klaszczemy w dłonie nad głową) Grzmot !!! (tupiemy stopami o podłogę) Pada deszczyk, pada deszczyk, pada deszczyk. (rękami naśladujemy czarowanie) Grzmot! (ręce szybkim ruchem wyrzucamy w prawą stronę); Pada deszczyk, pada deszczyk, pada deszczyk. (naśladujemy czarowanie) Grzmot! (ręce w lewą stronę); Świeci słońce, (ręce w górze) pada deszcz. (ręce ruchem falistym opuszczamy w dół, wzdłuż tułowia) Już na niebie piękna tęcza jest. (pokazujemy tęczę)
Pajacyk Pajacyku popatrz na nas. (dzieci stoją w kręgu, pokazują palcami na siebie i kolegów) Zaraz się nauczysz skakać. (recytacja i klaskanie) Skacze Krysia, skaczę ja. (skakanie i wskazywanie na kolegę i siebie) Poskacz z nami – hopsasa! (podskoki) Poskacz z nami – rozkrok – zeskok, ręce w przód i w tył, i w bok. Fiku – miku! Fiku – miku! („młynek” rękami) Poskacz z nami pajacyku. (podskoki)
Paluszki Tu paluszek, tu paluszek. (pokazujemy raz prawy, a raz lewy palec wskazujący) Kolorowy mam fartuszek. (rączkami głaszczemy po brzuchu) Tutaj rączka, a tu druga, (pokazujemy raz jedną, a raz drugą rękę) a tu oczko do mnie mruga. (z palca wskazującego i kciuka robimy przy oku „dzióbek” ptaszka) Tutaj buzia, (robimy kółeczko dłonią wokół ust) tu ząbeczki. (pokazujemy szorowanie zębów) Tu wpadają cukiereczki. (pokazujemy paluszkiem w głąb buzi) Tu jest nóżka i tu nóżka. (pokazujemy raz jedną a raz drugą nogę) Chodź zatańczyć jak kaczuszka! (tańczymy)
Pingwinek Och jak przyjemnie, I jak wesoło, W pingwina bawić Się, się, się. Raz nóżka w lewo, Raz nóżka w prawo, Do przodu, do tyłu, I raz, dwa, trzy.
Dzieci stoją w szeregu, łapią się w pasie, śpiewają i: Na „Się, się, się” – podskakują trzy razy do przodu, Raz nóżka w lewo – wystawiamy lewą nogę, Raz nóżka w prawo – wystawiamy prawą nogę, Do przodu – podskakujemy raz do przodu, Do tyłu – podskakujemy raz do tyłu, I raz, dwa, trzy – podskakujemy trzy razy do przodu.
Płyną statki Płyną statki z bananami w siną dal, łabudi daj daj, łabudi daj. A każdy ładowacz śpiewa tak, łabudi daj daj, łabudi daj. Podaj, podaj, podaj-mi podaj, bananów kosz. Podaj, podaj, podaj-mi podaj, bananów kosz.
Siedzimy w pozycji klęczącej i uderzamy na zmianę do rytmu w swoje kolana, kolana partnera po prawej stronie następnie znowu swoje kolana, partnera po lewej stronie, znów swoje i po prawej. Czyli swoje, prawo ,swoje, lewo, swoje, prawo itd. Lub Wszyscy ustawiają się w okręgu i łapią się za biodra. Kiwają się według zasady: w lewo, w prawo, w przód i w tył.
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Pokaż Pokaż (imię dziecka), gdzie masz oko gdzie masz ucho a gdzie nos gdzie masz rękę gdzie masz nogę gdzie na głowie rośnie włos daj mi rękę tupnij nogą kiwnij głową tak i nie klaśnij w ręce hoop, do góry razem zabawimy się !! (gestami ilustrujemy kolejne fragmenty wiersza)
Prawa noga, lewa noga Tu prawą mam nogę, tu lewą nogę mam, jak umiem podskoczyć, pokażę ja wam. Tak skaczę i skaczę przez cały długi dzień. Tu prawe kolano, a tu lewe mam, jak umiem je zginać, pokażę ja wam. Tak zginam i zginam przez cały długi dzień. Tu prawe mam ramię, tu lewe ramię mam, jak umiem nim ruszać, pokażę ja wam. Tak ruszam i ruszam przez cały długi dzień. Tu prawy mam łokieć, tu lewy łokieć mam, jak umiem go zginać, pokażę ja wam. Tak zginam i zginam przez cały długi dzień. Tu prawe oko mam, tu lewe oko mam, Jak mrugać potrafię, pokażę ja wam. Tak mrugam i mrugam, przez cały długi dzień.
Przyszła myszka Przyszła myszka do braciszka (na plecach dziecka wykonujemy posuwiste ruchy opuszkami złączonych palców) Tu zajrzała, tam wskoczyła (lekko drapiemy dziecko za jednym uchem, następnie za drugim) a na koniec tu się skryła! (wsuwamy palec za kołnierzyk)
Raz mały wróbelek Raz mały (pokazujemy dłońmi coś małego) wróbelek, (machamy rączkami) miał mały werbelek. (udajemy grę na werbelku) Werbelek wróbelka miał mały felerek. (strząsamy dłonie) Bęc! (klaśnięcie w dłonie) (Powtarzamy coraz szybciej.)
Rączki robią Rączki robią klap klap klap Nóżki robią tup tup tup Tutaj swoja główkę mam a na brzuszku bam bam bam
Tutaj swoje uszka mam oczki patrzą tu i tam buzia robi am am am a na nosie sobie gram
Rączki Tu prawą mam rączkę a tu lewą mam jak praczki pracują pokażę ja wam tak piorą tak piorą przez cały boży dzień (razy 2) wieszają wieszają przez cały boży dzień (razy 2 maglują maglują przez cały boży dzień razy 2 prasują prasują przez cały boży dzień (razy 2) Tu prawą…
Serduszko do kochania Mam serduszko do kochania. (kładziemy dwie dłonie na serduszku) Główkę do myślenia. (obiema rękami bierzemy się za głowę) Małe nóżki do biegania. (biegniemy w miejscu) Buzię do jedzenia. (pokazujemy palcem buzię)
Słońce świeci Słońce świeci, wietrzyk wieje, latek jeszcze mam niewiele. Nóżką tupnę, w rączki klasnę, jestem przedszkolakiem właśnie.
Stary Abraham Stary Abraham miał siedmiu synów, siedmiu synów miał stary Abraham, a oni siedli i nic nie jedli tylko śpiewali sobie tak: Stary Abraham…
Przed początkiem każdej zwrotki osoba prowadząca mówi: prawa ręka – wszyscy odpowiadają: prawa ręka. Śpiewamy więc piosenkę uderzając prawą ręką o kolano. Drugi raz: prawa ręka, lewa ręka. Teraz dwiema rękoma uderzamy o oba kolana i tak w kółko: prawa ręka, lewa ręka, prawa noga, lewa noga, prawe ramie, lewe ramię, głowa, prawe oko (mrugamy), lewe oko i język. Wtedy jest najśmieszniej i gdy wszyscy poruszają wszystkim i w dodatku seplenią.
Stolarz Stolarz młotkiem stuka. (stukanie pięścią) Lekarz w plecy puka. (delikatne pukanie palcami) Kucharz w garnku miesza. (koliste ruchy płaską dłonią lub pięścią) Praczka pranie wiesza. (delikatne szczypanie) Rolnik grabi siano. (grabienie palcami obu rąk z góry na dół) Muzyk gra co rano. (naśladowanie ruchów pianisty) I ja też pracuję, (wskazanie na siebie) obrazek rysuję. (dowolny rysunek palcami na plecach partnera)
Szeke Na górze – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” na górze) Na dole – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” na dole) Na prawo – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” z prawej strony) Na lewo – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” z lewej strony)
Szły do lasu cztery krasnoludki Szły do lasu cztery krasnoludki- Jeden mały a drugi malutki, Trzeci leciutki jak skrzydła motylka, Czwarty cieniutki jak szpilka. Wilk zobaczył cztery krasnoludki Jeden mały a drugi malutki, Zjem ja sobie cztery krasnoludki Jeden mały a drugi malutki, Uciekają cztery krasnoludki Jeden mały a drugi malutki, Ilustrujemy ruchem: Szły do lasu cztery krasnoludki-(Szły do lasu –palcami dłoni pokazujemy chodzenie na przedramieniu drugiej ręki, cztery- pokazujemy cztery palce, krasnoludki- z dłoni robimy czapeczkę na głowie) Jeden mały a drugi malutki, (jeden mały- pokazujemy człowieka niewielkiego wzrostu, drugi malutki- zniżamy dłoń ku ziemi) Trzeci leciutki jak skrzydła motylka, (trzeci leciutki- machamy jak motylek swoimi skrzydłami) Czwarty cieniutki jak szpilka.(czwarty cieniutki- małym palcem pokazujemy figurę krasnala) Wilk zobaczył cztery krasnoludki (Wilk zobaczył – robimy z dłoni lornetkę i rozglądamy się dookoła) Jeden mały a drugi malutki, (jeden mały- pokazujemy człowieka niewielkiego wzrostu, drugi malutki- zniżamy dłoń ku ziemi) Zjem ja sobie cztery krasnoludki (zjem ja sobie- klepiemy się po brzuchu) Jeden mały a drugi malutki, Uciekają cztery krasnoludki (uciekają cztery- biegniemy w miejscu) Jeden mały a drugi malutki,
Ślimak W trawie, w czasie deszczu, chrapie ślimak zły. Ślimaku, pokaż rogi, dam ci sera na pierogi. Nie pokażę rogów, bo nakapie mi, na lewy róg i prawy, nie, nie wyjdę z mojej trawy.
Bawiący się stoją w kole i wykonują ruchy zgodne ze słowami piosenki. W trawie – pokazujemy rękoma trawę (przebieramy palcami dłoni przed sobą) w czasie deszczu – opuszczamy ręce z wysokości głowy w dół (przebieramy palcami pokazując kropelki deszczu) chrapie ślimak – przykładamy ręce do twarzy i składamy je jak do snu zły – wykonujemy klasyczny grymas twarzy (można przyłożyć dłonie zaciśnięte w pięści do policzków) pokaż rogi – przykładamy ręce do głowy i pokazujemy rogi (kilka razy zginamy i prostujemy palce wskazujące) dam ci sera na pierogi – klaszcząc, energicznie pocieramy dłoń o dłoń (lub wyciągamy palce wskazujące przed siebie i wykonujemy ruch jak przy graniu na bębenku) nie pokażę – wykonujemy głową gest zaprzeczenia (kręcimy głową na boki) rogów – pokazujemy rogi bo nakapie mi – pokazujemy kropelki deszczu (patrz wyżej) na lewy róg – pokazujemy lewy róg i prawy – pokazujemy prawy róg nie, nie wyjdę – wykonujemy głową gest zaprzeczenia (kręcimy głową na boki) z mojej trawy – pokazujemy rękoma trawę
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Talarek Jak to miło i wesoło gdy talarek krąży w koło Talar tu, talar tam talareczek tu i tam. Gdzie jest talar! – 3x lub Jak to miło i wesoło kiedy grosik krąży wkoło grosik tu, grosik grosik krąży, tu i tam . Gdzie jest grosik! – 3x
Stoimy w kole, prawej dłoni robimy „dziubek” z lewej dłoni „łódeczkę”. Zaczynamy śpiewać, rytmicznie przenosimy prawą dłoń -„dziubek” z własnej dłoni -” łódeczki” do „łódeczki” sąsiada z prawej strony. W tym czasie osoby podają sobie dyskretnie przez cały czas „talarek” – „grosik” który przenoszony jest z „łódeczki” do ” łódeczki” Na słowa: „Gdzie jest talar!” lub „Gdzie jest grosik!” – wszyscy wyciągają ręce do środka koła z dłońmi zaciśniętymi w pięści i potrząsając nimi rytmicznie na wyprostowanych rękach. Jedna osoba stojąca w środku, bez podglądania musi szukać talarka lub grosika. Jeśli go nie znajdzie zostaje dalej w kole.
Oczywiście do tej zabawy musimy mieć „rekwizyt” czyli najlepiej jakąś monetę lub kamyk. Osoba stojąca w środku przez cały czas trwania zabawy szuka grosika.
Tam w Afryce rzeka Nil Tam w Afryce rzeka Nil. (pokazujemy palcem na wprost niby to postukując) W niej krokodyl (kłapiemy dłońmi udając paszczę krokodyla) mały żył. (pokazujemy coś małego blisko siebie trzymając dłonie) Z tatą krokodylem (pokazujemy dużą paszczę) pływał sobie Nilem (pokazujemy ruch płynącej ryby) i śpiewał tak: Tam w Afryce…
Tu stoją krokodyle Tu stoją krokodyle (kłapiemy paszczami krokodyli z dłoni) i orangutany. (kręcimy bioderkami) Dwa malutkie wężyki (wykonujemy ruch płynącej fali obiema rękami) i królewski orzeł, (pokazujemy koronę na głowie lub machamy rękami jak skrzydłami) i kot, i mysz, (pokazujemy malutkie wąsiki pod nosem) i bardzo duży słoń. (ręką pokazujemy trąbę) Dlaczego jeszcze nie ma (robimy z dłoni lornetkę i wypatrujemy) dwóch nosorożców? (pokazujemy rękoma rogi nosorożca) Laj luli laj, luli luli luli laj… (machamy obiema rękami wokół siebie)
Tup, tup, tup Tup, tup, tup – tak robi jeż. Ty tak możesz, jeśli chcesz. Człap, człap, człap – tak robi kaczuszka. Czy tak umie twoja nóżka? Tik tak, tik tak – tak zegarek tyka. Pokaż teraz jak twa główka fika. Hop, hop, hop – tak skaczą żabki. Skacz i ty, tylko nie złam łapki. Hop, hop, hop – tak skaczą kózki. Skacz i ty, tylko nie złam nóżki. Kic, kic, kic – kica sobie zając. Ty też kicaj nie zwlekając. Łup, łup, łup – tak ciężko idzie słoń. Czy ty też dołączysz doń? Patataj – tak biegnie konik. Spróbuj teraz go dogonić. Człap, człap, człap – tak bocian brodzi. Czy ty też tak umiesz chodzić? Plum, plum, plum – tak uciekają rybki.
Ubieranka Umiem włożyć już buciki, kurtkę zapiąć na guziki. Chociaż trochę chłodno dziś, to na spacer warto iść! Rękawiczki mam w kieszeni, więc nie boję się jesieni. Gdy na nogach mam kalosze, ja się deszczu nie wystraszę. Popatrz śnieg zaczyna prószyć, czapkę wciągam, więc na uszy.
Ugi bugi Do przodu prawą rękę daj. Do tyłu prawą rękę daj , Do przodu prawą rękę daj. I potrząśnij nią. Bo przy ugi bugi , bugi Trzeba zgrabnie kręcić się. No i klaskać trzeba też. Raz, dwa, trzy. Ugi, bugi – ole ! Ugi, bugi – ole! Ugi, bugi – ole! I od nowa zaczynamy taniec ten.
Stoimy w kole i dajemy do środka, tę część ciała o której śpiewamy Do przodu…… – podajemy jakąś część ciała do przodu. I potrząśnij nią – potrząsamy przed sobą daną „częścią ciała” Bo przy ugi bugi …… – unosimy ręce do góry i ruszając mocno biodrami obracamy się raz dokoła własnej osi. No i klaskać…… – klaszczemy w dłonie raz, dwa , trzy (3 razy) Ugi, bugi…… – łapiemy się za ręce i idziemy do środka koła ole! – podskakujemy w górę, później cofamy się, podskakujemy itd. I od nowa…… – klaszczemy w dłonie.
Do przodu podajemy np. lewą rękę, prawą nogę, lewą nogę, brzuch, głowę, ucho lewe, ucho prawe itd. W czasie refrenu można chodzić w kole trzymając się za ręce.
Wróbelek Walerek Wróbelek Walerek, miał mały werbelek. Werbelek Walerka, miał mały felerek. Felerek werbelka naprawił Walerek, Wróbelek Walerek na werbelku swym grał.
(opcjonalnie zamiast …Wróbelek Walerek na werbelku swym grał… możemy zaśpiewać Werbelek Walerka już nie ma felerka)
Uczestnicy stają w kole i wykonują ruchy zgodne ze słowami pląsu. Wróbelek – zginając ręce w łokciach, pokazujemy skrzydełka Walerek – chwytamy za niby daszek czapki i ściągamy ją z głowy zamaszystym ruchem w dół mały – dłońmi pokazujemy mały obszar przed sobą werbelek – naśladujemy grę pałeczkami na bębenku- palcami wskazującymi obu rąk felerek – wykonujemy wymach prawą ręką, od pasa ruchem wahadłowym w dół do przodu
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Zajączek W leśniczówce za lasem, Spoglądając przez okno Szmer usłyszał leśniczy Zajączek puka w drzwi: -Oj, pomóż, pomóż, pomóż mi, bo mnie inny zastrzeli pif, paf, pif, paf. -Chodź zajączku tu do mnie, ja Ciebie obronie!
Gesty: W leśniczówce – pokazujemy daszek z dłoni, za lasem – machamy jak na pożegnanie dłonią, Spoglądając przez okno – osłaniamy rękoma oczy jak od słońca, Szmer usłyszał leśniczy – nadstawiamy ucho pomagając sobie dłonią, Zajączek puka do drzwi – udajemy, że pukamy paluszkiem o drzwi, -Oj, pomóż, pomóż, pomóż mi – chwytamy się obiema dłońmi za głowę i kiwamy na obie strony, bo mnie inny zastrzeli: pif, paf, pif, paf. – strzelamy z rewolwerów utworzonych z palców, -Chodź zajączku tu do mnie – wołamy go dłonią do siebie, ja Ciebie ochronię – wykonujemy gest kołyski obiema dłońmi kołysząc na boki. Zabawa polega na tym, że za pierwszym razem śpiewamy i pokazujemy wszystko, (w leśniczówce za lasem…), później tylko pokazujemy, nie śpiewamy wszystkiego, tzn. nie śpiewamy „w leśniczówce…” tylko to pokazujemy, i od „za lasem” już śpiewamy i pokazujemy do końca. Za każdym razem „zabieramy” jedną linijkę tekstu i tylko to pokazujemy, bawimy się tak długo, aż pokażemy cały pląs bez śpiewu.
Zajączki Zajączki, zajączki, zajączki skakały przez pola i łączki. Stanęły pod lasem i patrzą, jak dzieci się bawią i skaczą. Dzieci podały im rączki I dalej skakały zajączki.
Zorro Zorro, Zorro, Zorro, emocji będzie sporo, sporo, sporo, bo w czarnej masce Zorro, Zorro, Zorro, po nocach mi się śni. Na konia wsiada, wsiada, wsiada, a w ręku błyszczy szpada, szpada, szpada, pojawia się i znika, znika, znika, bo taki jego los. Sierżant Garsija, sija, sija, od Zorra dostał z kija, z kija, z kija… a teraz leży w łóżku, łóżku, łóżku i klepie się po brzuszku.
Wykonujemy ruchy zgodne ze słowami pląsu. Zorro – zakreślamy w powietrzu literę Z sporo – wyrzucamy ręce przed siebie (rozstaw dłoni około 80 cm.) masce – pokazujemy maskę na oczach (kciuki i wskazujące złączone razem, reszta palców wyprostowana ręce obracamy o 180 stopni tak aby łokcie były skierowane ku górze, dłonie przykładamy do twarzy) śni – składamy ręce jak do snu i przykładamy do głowy wsiada – podnosimy prawą nogę, jak przy wsiadaniu na konia szpada – wykonujemy energiczny wymach prawej ręki w bok pojawia się i znika – obracamy się kilka razy dokoła własnej osi bo taki jego los – stajemy wyprostowani, ręce wyrzucamy przed siebie na wysokości pasa sierżant Garsija – pokazujemy duży brzuch z kija – wykonujemy gest jakbyśmy trzymali w ręce kij i nim uderzali na wysokości pasa ruchem od siebie w łóżku – składamy dłonie jak do snu i przykładamy do głowy i klepie się po brzuszku – klepiemy się po brzuszku
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Żabki Jam jest żabka, tyś jest żabka (pokazujemy na siebie i partnera) My nie mamy nic takiego (kiwamy paluszkami wskazującymi i kręcimy przecząco głową) Jedna łapka, druga łapka (wystawiamy najpierw jedną potem drugą dłoń przed siebie) Skrzydełka żadnego (machamy rękami zgiętymi z łokciach – jak skrzydełkami) Uła kukuła, uła kukuła, uła kuła disko! (wygłupy dowolne lub łaskotanie)
Teksty wierszyków i piosenek a także proponowane układy ruchowe znam z dzieciństwa: ze szkoły, zabaw z rówieśnikami, zbiórek zuchowych, wyjazdów kolonijnych…. A także z pedagogiki zabawy, kursów w jakich uczestniczyłam jak również z zasobów Internetu.
Jeśli potrzebujesz poćwiczyć z dzieckiem zasady bezpiecznego przechodzenia przez ulicę zapoznaj je z naszą zebrą!! Prosta, niepowtarzalna a do tego z humorem przygotowana praca plastyczna dla przedszkolaków. Przy okazji jest to znakomita wprawka w kreśleniu pionowych linii- przyda się na początkowym etapie ćwiczeń z kaligrafii.
1. Gazetę rwiemy na długie, cienkie pasma. Najładniej wyglądają pasma zawierające tylko druk. Naklejamy je pionowo w równych odstępach na kartkę.
2. Pomiędzy paskami gazety malujemy czarną farbą pionowe paski. Pamiętamy, aby wszystkie kreski stawiać z góry na dół- na etapie nauki pisania liter ułatwi to dziecku pisanie:).
3. Na koniu grubą kredką kreślimy paski, zamalowujemy również kopyta, ogon oraz grzywę na czarno.
4. Wycinamy zebrę, naklejamy na środku pasów i gotowe!
Teraz nadszedł czas na zapoznanie dziecka z zasadami bezpiecznego przechodzenia przez ulicę.
Z tak wykonaną ilustracją zapamiętanie zasad jest łatwe i przyjemne!
Logopedyczne krzyżówki obrazkowe do ćwiczeń głosek z szeregu szumiącego stanowią bogaty zestaw zadań dla dzieci czytających. Składają się z 23 krzyżówek przygotowanych zgodnie z metodyką postępowania logopedycznego, słownictwo zostało dobrane z zachowaniem czystości fonetycznej. Uzupełnieniem materiału jest zbiór wszystkich obrazków [z podpisami] użytych do przygotowania krzyżówek.
E-book składa się z 42 stron o rozmiarze kartki A4, przygotowanych w formacie PDF do pobrania i samodzielnego wydrukowania.
Zbiór obejmuje 23 obrazkowe krzyżówki logopedyczne z głoskami: [sz, rz/ż, cz, dż]. Krzyżówki przeznaczone są do ćwiczeń logopedycznych dla dzieci w wieku 6 – 8 lat, czyli już czytających.
Obrazki ilustrujące kolejne hasła z krzyżówek stanowią bogaty materiał językowy, są uporządkowane zgodnie z metodyką prowadzenia zajęć logopedycznych i opracowane z zachowaniem czystości fonetycznej.
Dodatkowo, w drugiej części zbioru, znajdują się obrazki jakie posłużyły do przygotowania krzyżówek wraz z ilustracjami stanowiącymi ich rozwiązania – dla ułatwienia pracy wszystkie zostały opatrzone podpisami.
Zamieszczone zdjęcia stanowią obraz wszystkich stron zawartych w pliku PDF przeznaczonym na sprzedaż.
Krzyżówki i obrazki można drukować na dwa sposoby:
– młodszym dzieciom w formacie A4;
– starszym dzieciom w formacie A5 – czyli po 2 strony na 1 stronie wydruku do samodzielnego ustawienia w opcjach drukarki!
Recyklingowa pomoc do terapii ręki powstała z plastikowej butelki, nakrętek oraz płyty CD. Zabawa polega na przenoszeniu łapką i umieszczaniu szklanych kulek w nakrętkach przytwierdzonych do butelki po wodzie mineralnej. To zadanie ćwiczy koncentrację uwagi, chwyt pęsetkowy, wzmacnia mięśnie palców i przygotowuje dziecko do rysowania i pisania.
Materiały i przybory:
plastikowa butelka – średniej wielkości
nakrętki
płyta CD
pistolet z klejem
szklane kulki
łapka
1. Do przygotowania wartościowej pomocy do terapii ręki wystarczy zbiór rzeczy przeznaczonych do recyklingu.
2. Plastikową butelkę mocujemy do płyty CD przy pomocy kleju w pistolecie. Tym samym sposobem przytwierdzamy dookoła butelki kolorowe nakrętki.
Zadaniem dziecka jest przeniesienie przy pomocy łapki szklanych kulek do nakrętek przymocowanych do plastikowych nakrętek. Możemy się bawić, że nakrętki to gniazdka a szklane kulki to jajeczka ptaszków.
Oprócz szklanych kulek można przenosić także kolorowe pomponiki, guziki, orzechy, kasztany, groch albo rodzynki, płatki do jedzenia czy winogrona.
Przenoszenie przedmiotów przy pomocy łapki na taką piętrową konstrukcję poprawia zręczność dziecka, koordynację wzrokowo – ruchową i koncentrację uwagi. A przy okazji zwyczajnie jest atrakcyjną zabawą 🙂
Dziecko poznaje świat wszystkimi zmysłami więc najbardziej naturalną metodą nauki jest nauka polisensoryczna. Zwykle nauka liter odbywa się tylko w oparciu o zmysł wzroku. Niezależnie czy to maluch, czy nieco starsze dziecko polecam do tradycyjnego modelu nauki włączyć poznawanie liter z wykorzystaniem zmysłu dotyku. Do tego celu można własnoręcznie przygotować alfabet sensoryczny. Wystarczy tektura i klej na gorąco!
Materiały i przybory:
grubsza tektura
nożyczki
czarny pisak
klej na gorąco
Z tektury wycinamy zestaw prostokątów o wymiarach około 7cm na 9cm, po jednym prostokącie na każdą literę alfabetu. Czarnym pisakiem kreślimy litery – najlepiej najprostsze drukowane, bo te są najłatwiejsze do nauczenia się dla dziecka. Na napisane pisakiem litery nanosimy warstwę kleju na gorąco. Pozostawiamy do wystygnięcia.
Wprowadzanie dziecka w świat liter może być wspaniałą przygodą. Poniżej prezentujemy kilka pomysłów na zabawy z wykorzystaniem naszego alfabetu sensorycznego.
1. Odbijanie liter na kartce papieru metodą frotage.
Podkładamy wybraną literę pod kartkę papieru i zamaszystymi ruchami rysujemy kredką świecową po papierze. Kredkę należy trzymać równolegle do kartki i mocno przyciskać. To dobry sposób na zapoznanie z literami.
2. Odwzorowywanie liter w kaszy
Na tackę lub do płaskiej foremki do ciasta wkładamy na dno kolorową kartkę papieru a następnie wsypujemy niezbyt dużą ilość kaszy manny. Wybieramy karteczkę z literą, nazywamy ją, dziecko poznaje kształt litery wodząc po niej paluszkiem a następnie kreśli literę w kaszy. Litera znika po potrząśnięciu tacką, można się więc bawić wielokrotnie.
3. Rozpoznawanie liter po kształcie
Dziecko zamyka oczy i losuje literę, następnie wodząc po niej paluszkami stara się ją rozpoznać i nazwać. Warto zacząć od pierwszych liter imienia dziecka i jego najbliższych:)
4. Zagadki
I znowu zabawa z zamkniętymi oczami. Wybieramy 3 podobne kształtem litery i prosimy o odnalezienie jednej z nich tylko po dotyku.
5. Litery sensoryczne
Gromadzimy różne drobne przedmioty: guziki, kasztany, szklane kamyki, pomponiki, druciki kreatywne i z ich pomocą układamy kształt liter. Nauka liter może być świetną zabawą, którą pokochają wszystkie dzieci!
Oczywiście wybrane aktywności proponujemy dziecku w różnych odstępach czasowych niedopuszczając, by dziecko się znudziło:) Zapoznanie z literami w sposób polisensoryczny sprawia, że dziecku łatwiej jest zapamiętać ich kształt a to przecież pierwszy krok w nauce czytania!
Serdecznie zachęcam do stworzenia własnego alfabetu sensorycznego!
Zapraszam również do zapoznania się z naszymi innymi pomysłami na pierwsze kroki w nauce liter.
Poszukując alternatywy do rysowania na kartkach papieru i nowych wielorazowych sposobów rysowania przygotowaliśmy tablicę do rysowania wypełnioną wielobarwną plasteliną. Rysuje się na niej wykałaczką a następnie po prostu wygładza!
Materiały i przybory:
plastikowa pokrywka – im większa tym lepsza
stara, wielobarwna plastelina
wykałaczka lub inne ostre, małe narzędzie
Plastikową pokrywkę wypełniamy starą, kolorową plasteliną. Trzeba ją równomiernie wykleić i wyrównać, by uzyskać jednolitą warstwę. Takie wyklejenie podkładki to również znakomite ćwiczenie dla paluszków!
Na plastelinowej tablicy rysujemy wykałaczką lub innym, małym ostrym rysikiem.
A zmazujemy zwyczajnie wygładzając palcami plastelinę.
To świetne zadanie dla małych paluszków i bardzo fajna zabawa!
Nauka wiązania sznurówek zaczyna się od umiejętności prostego zawiązania supełka oraz kokardki. Zanim zaczniemy to trenować na prawdziwych butach warto wielokrotnie przećwiczyć tą umiejętność w czasie zabawy. Do tego celu można przygotować tekturowy but treningowy do wiązania sznurówek oraz prezent i kucyk do wiązania wstążek.
Materiały i przybory:
tektura
ostro zakończone nożyczki lub nóż
marker
kredki
sznurówka
wstążki
Na kawałkach tektury rysujemy markerem kształty: buta, prezentu oraz włosów z kucykiem a następnie kolorujemy je kredkami. Trzeba uważać, by zbyt mocno nie przyciskać kredek, bo można zrobić w tekturze nieestetyczne wgłębienia.
Przy pomocy ostrych nożyczek robimy dziurki do przewlekania sznurówki oraz wstążek. Końce wstążek należy zabezpieczyć przed pruciem się – najlepiej zrobić to opalając ostrożnie koniuszek wstążki nad ogniem np.: płomieniem zapalniczki.
Naukę wiązania butów należy rozpocząć od umiejętności zawiązania prostego supła. Jeśli dziecko potrafi zawiązać supeł przechodzimy do nauki wiązania kokardki. Są różne techniki wiązania kokardek – ja robię dwa uszka, krzyżuję je ze sobą i zawiązuję analogicznie jak prosty supeł.
Kokardki dziecko może również wiązać na: swoim udzie, na brzuszku misia, na szyi pluszowego pieska lub kotka, na włosach lalki… W nabyciu wprawy w wiązaniu sznurówek najważniejszy jest trening i pozwolenie dziecku na samodzielność:)
Warto pamiętać, że zachęcanie dziecka do samodzielnego ubierania się to doskonała okazja do ćwiczenia sprawności manualnej, która odpowiada w dalszej perspektywie za naukę pisania.