Aby zająć małe rączki i zachęcić do twórczej aktywności wystarczy odrobina różnych makaronów i stara plastelina. W tej pracy plastycznej wykorzystaliśmy też plastikowe pokrywki z recyklingu. Jeśli ich nie macie można taki wyklejany obrazek zrobić na małym papierowym talerzyku, wyciętym krążku z tektury lub dużej metalowej pokrywce od słoika. Układając obrazek z makaronu wykorzystajcie swoją fantazję! Można zrobić ogródek, zwierzątko, gwieździste niebo, mapę dla poszukiwacza skarbów lub szkielet dinozaura… Jest to niezwykle angażujące, świetnie też trenuje paluszki, przygotowując dziecko do nauki pisania.
Materiały i przybory:
stara plastelina z odzysku
plastikowe pokrywki z recyklingu [ewentualnie duże pokrywki od słoików, mały papierowy talerzyk, krążki wycięte z tektury…]
Pracę rozpoczynamy od wyklejenia pokrywki warstwą plasteliny. Trzeba zrobić całkiem solidną warstwę – kilka milimetrów – aby makaron dobrze się w niej trzymał. To świetny trening ćwiczący mięśnie ręki, ponieważ wcale nie jest łatwo rozsmarować plastelinę na równo!
Następnie zachęcamy dziecko do układania wymyślonego obrazka z użyciem makaronów. Oprócz tego, że makarony można po prostu wciskać w plastelinę – zarówno kładąc na płasko jak i pionowo – to jeszcze można robić nimi odciski w plastelinie. Każdy rodzaj makaronu zostawia inne ślady! Odcisnąć można też je na długość jak i sam koniuszek…
Pomysłów na prace jest ogrom! Można zrobić: ogródek – praca na czarnym podkładzie, las – praca na zielonym podkładzie, łąkę – praca na czerwonym podkładzie. Można także zrobić zwierzątko, gwieździste niebo, mapę dla poszukiwacza skarbów lub szkielet dinozaura…
Tą pracę plastyczną można wykonać z przedszkolakami, młodszymi uczniami szkoły, w świetlicy lub w czasie zajęciach terapeutycznych – terapii pedagogicznej, terapii ręki lub arteterapii.
Zapraszamy do zabawy! Tym razem zabawy ruchowe z pokazywaniem. Codzienna dawka dobrego humoru w połączeniu z aktywnością ruchową. Ponadto wierszyki z pokazywaniem rozwijają pamięć i myślenie, uczą orientacji w schemacie własnego ciała, rozwijają koordynację wzrokowo-ruchową.
W treści artykułu ponad 50 tekstów zabaw z pokazywaniem: Balonik, Bileciki, Buch, buch, buch, Części ciała, Dla grzecznych dzieci, Dwa kółeczka się spotkały, Dzień dobry, Dziesięć palców mam, Dziesięciu murzynków, Gimnastyka, Gimnastyka II, Głowa, ramiona, Idzie do szkoły mały pierwszaczek, Idzie jeż, Idziemy na polowanie, Kotek się myje, Konie, Księżyc, Laurencja, Majtek, Mała papużka, Micitanka, Mój kask, Mucha, Muchy, My jesteśmy krasnoludki, Nie jestem malutki, Niedźwiadek, Pada deszczyk, Pajacyk, Paluszki, Pingwinek, Płyną statki, Pokaż, Prawa noga, lewa noga, Przyszła myszka, Raz mały wróbelek, Rączki robią, Rączki, Serduszko do kochania, Słońce świeci, Stary Abraham, Stolarz, Szeke, Szły do lasu cztery krasnoludki, Ślimak, Talarek, Tam w Afryce rzeka Nil, Tu stoją krokodyle, Tup, tup, tup, Ubieranka, Ugi-bugi, Wróbelek Walerek, Zajączek, Zajączki, Zorro, Żabki.
Balonik Baloniku nasz malutki, Rośnij duży, okrąglutki. Balon urósł że aż strach, Przebrał miarę, no i bach!
Zabawę zaczynamy od ciasnego ustawienia się w kole, dzieci trzymają się za ręce. Następnie powtarzając słowa wiersza powoli oddalają się od siebie rozszerzając koło. Na zakończenie balon pęka i dzieci puszczając ręce 'upadają’ na podłogę.
Bileciki Mam dwa bileciki, (pokazujemy dwa palce) idę, więc do kina. (maszerujemy) Lecz w drodze do kina (maszerujemy) cosik mnie wygina. (wyginamy się) To jest nowy taniec (ruszamy się na boki) małego pingwina. (obracamy się starając się mieć złączone nogi; ręce przylegają do boków; dłonie odchylamy na boki rozpościerając palce)
Buch, buch, buch Buch, buch, buch! (maszerujemy po obwodzie koła) Buch, buch, buch! (jednocześnie uderzając piąstką o piąstkę) Każdy z nas jest dzielny zuch! (obrót wokół własnej osi, ręce na biodrach) Wśród drzew skacze jak wiewiórka. (podskakujemy i naśladujemy wspinanie się na drzewo) Wśród traw jak wąż daje nurka. (podskakujemy, wyciągamy ręce w przód i „dajemy nurka”) Buch, buch, buch! (maszerujemy po obwodzie koła) Buch, buch, buch! (jednocześnie uderzając piąstką o piąstkę)
Części ciała Ręce do machania, nogi do skakania, palce do liczenia, a zęby do mycia. Głowa do kiwania, uszy do słuchania, oczy do mrugania, usta do śpiewania.
Dla grzecznych dzieci Dla grzecznych dzieci słoneczko świeci. (rączki w górze) a dla niegrzecznych?… wcale nie świeci. (grozimy palcem) Rybki pływają, (złożone rączki naśladują płynącą rybkę) ptaszki fruwają, (machamy „skrzydełkami”) motylek leci w daleeeki świat. (bieg w dowolnym kierunku)
Dwa kółeczka się spotkały Dwa kółeczka się spotkały i zrobiły okulary. Teraz każdy z nas już może nosić sobie je na nosie i oglądać świat nasz cały przez różowe okulary.
Dzień dobry Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Wszyscy się witamy. (ukłon) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Dobry humor mamy. ( palcami wskazującymi rysujemy uśmiech na twarzy) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Słońce jasno świeci. (poruszanie palcami obu rąk uniesionymi do góry) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Pani wita dzieci. (wskazywanie na panią i na siebie) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Jest bardzo wesoło. (robimy młynek) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Zróbmy wszyscy koło. (ustawianie się w kole) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Podaj prawą rękę. (podawanie rąk) Dzień dobry, dzień dobry. (machanie rączką) Zaśpiewaj piosenkę. ( przed ustami trzymamy dłoń złożoną w pięść – mikrofon)
Dziesięć palców mam Dziesięć palców mam – na pianinie gram. i dwie rączki mam – na bębenku gram. Dziesięć palców mam i na trąbce gram. i dwie ręce mam, więc zaklaszczę wam.
Dziesięciu murzynków Dziesięciu murzynków w spodenkach na szelkach, Taką piosenkę nam zaśpiewało: O, Elena ty, buzi, buzi daj, O, Elena, balua, balue.
Dziesięciu murzynków – pokazujemy dziesięć paluszków, w spodenkach na szelkach – pokazujemy spodenki ciągnąc od dołu do góry, szelki pokazując, naciągając niewidzialne taśmy szelek, Taką piosenkę – pokazujemy rękoma coś wielkiego rozstawiając je jak najszerzej, nam zaśpiewało – gramy na niewidzialnej gitarze. O, Elena – wyciągamy do niej ręce, ty, buzi, buzi daj – paluszkami przeciągamy po wargach, O, Elena – wyciągamy do niej ręce, balua, balue – raz jedno, raz drugie biodro podpieramy dłońmi.
Gimnastyka Prawa noga, wypad w przód, a rękoma zawiąż but. Powrót, przysiad, dwa podskoki, w miejscu bieg i skłon głęboki. Wymach rąk w tył i do przodu Już rannego nie czuć chłodu.
Dzieci inscenizują ruchami treść wierszyka/piosenki. Prawa noga – noga prawa wyprostowana i uniesiona w górę, Wypad w przód – wyciągnięta noga opada na podłogę, A rękoma zawiąż but – skłon do wysuniętej nogi i naśladowanie zawiązywania buta, Powrót – powrót do pozycji zasadniczej, Przysiad – przysiad z wyciągniętymi do przodu rękoma, Dwa podskoki – dwa podskoki w miejscu, W miejscu bieg – bieg w miejscu, I skok głęboki – skłon z sięgnięciem rękoma palców nóg, Wymach rąk w tył – wysunięcie rąk do tyłu, I do przodu – wysunięcie rąk do przodu, Już rannego nie czuć chłodu – postawa wyprostowana.
Gimnastyka II Gimnastyka, dobra sprawa, dla nas wszystkich to zabawa. Ręce w górę i w przód, i w bok, skłon do przodu, w górę skok. Głowa ramiona, kolana, pięty, kolana, pięty, kolana, pięty. Głowa, ramiona, kolana, pięty, oczy, uszy, pięty, nos!
Głowa, ramiona Głowa, ramiona, kolana, pięty Kolana, pięty, kolana, pięty Głowa, ramiona, kolana, pięty Oczy, uszy, usta, nos. Głowa, ramiona…. -pokazujemy obiema rękoma głowę i kolejno wszystkie wymieniana części ciała i twarzy.
Idzie do szkoły mały pierwszaczek Idzie do szkoły (maszerujemy w miejscu) mały pierwszaczek. (kucamy) Minkę wesołą ma! (uśmiechamy się) Jest taki dzielny, (maszerujemy i unosimy dumnie głowę do góry) nigdy nie płacze, (wykonujemy gest zaprzeczenia) i taki wierszyk zna: (kłaniamy się) Idzie do szkoły… ( powtarzamy wierszyk w różnym tempie)
Idzie jeż Idzie, idzie jeż (idziemy małymi krokami) Ten kujący zwierz Nóżkami tup, tup (tupiemy) I pod listek siup (zwijamy się w kulkę w siadzie klęcznym) Jeżu, jeżu nasz, skąd igiełki masz ?2X – Same mi urosły! Recytujcie bądź śpiewajcie tekst w rytm prostej melodii w połączeniu z improwizacją ruchową.
Idziemy na polowanie Idziemy na polowanie! (tupanie nogami) Wysoka trawa: szu … (ręce w górze) Idziemy! (tupanie nogami) Niska trawa: szu … (ręce w dole) Idziemy! (tupanie nogami) Most! (bębnienie piąstkami po klatce piersiowej) Idziemy! (tupanie nogami) Błoto! (uderzanie dłońmi o policzki) Nagle: co to? Wilk? … Uciekamy! (W szybkim tempie powtarzamy od tyłu gesty: błoto – tupanie, most – tupanie, niska trawa – tupanie, wysoka trawa – tupanie)
Kotek się myje Patrzcie dzieci jak się kotek myje. Łapki, buzię, uszy, szyję. (kolejno pokazujemy) By dzieci też się myły (grozimy paluszkiem) i jak kotek czyste były. (pokazujemy czyste rączki)
Konie Konie podchodzą do startu! (wolne uderzenia dłońmi raz w lewe, raz w prawe kolano) Jeden kuleje! (jedno dziecko uderza niemiarowo) Bomba w górę – Bum! (dzieci wymawiają – Bum! – unosząc jedną dłoń w górę) Poszły! (szybkie uderzenia dłońmi o kolana) Zakręt w prawo! (przechylamy się w prawo nie przestając uderzać w kolana) Zakręt w lewo! (przechylamy się w lewo) Przeszkoda! Hoop! (wymawiając – Hoop! – udajemy przeskok – ręce ułożone jak w skoku do wody) Konie pędzą po moście! (pięściami uderzamy w piersi) Konie pędzą po wodzie! (pięściami uderzamy o napuszone policzki) Rów z wodą! Plum! (wymawiamy – Plum! uderzając dłońmi o podłogę) Konie zbliżają się do mety! (powoli zwiększamy częstotliwość uderzeń w kolana)) Meta już blisko, kto będzie pierwszy? (dzieci uderzają jak najszybciej) Meta! (dzieci padają zmęczone)
Ksieżyc Księżyc raz odwiedził staw, (pokazujemy rękami duży okrąg przed sobą) bo miał bardzo dużo spraw. (łapiemy się za głowę i kiwamy nią na boki) Zobaczyły go szczupaki: (pokazujemy przed oczami okulary z rąk) – Kto to tak, kto to taki? (kiwamy paluszkiem niby grożąc) Księżyc na to odrzekł szybko: (uderzamy się otwartą dłonią w czoło) – Jestem sobie złotą rybką! (ręką naśladujemy ruch płynącej rybki) Słysząc taką pogawędkę (nadstawiamy ucho pomagając sobie ręką) rybak złowił go na wędkę. (zarzucamy wędkę obiema rękami) Dusił całą noc w śmietanie (udajemy duszenie się za szyję) i zjadł rano na śniadanie. (wykonujemy gest zjadania pomagając sobie rękami)
Laurencja Laurencjo moja, Laurencjo ma. Jakiż to dzień na spotkanie dasz. Poniedziałek A żeby tak już poniedziałek był I ja ze swoją Laurencja był. Laurencjo ma.
Chodzimy w wkoło trzymając się za ręce. Na słowie Laurencja i dniu tygodnia robimy przysiad. Za każdym razem dodajemy do poprzedniego następny dzień tygodnia czyli …a może by tak poniedziałek, wtorek itd.
Majtek Kto majtkiem na okręcie służy, Wesołe życie ma. W dalekiej ciągle jest podróży I cały świat go zna. Bo majtkiem na okręcie Jest tylko chłopak zuch, Chłopak co pływa jak morska ryba Odważnie rusza w świat. Na maszcie z bocianiego gniazda, Odważnie patrzy w dal. Podoba mu się taka jazda, Pośród spienionych fal.
Dzieci stają w półkolu i śpiewając naśladują ruchy: Kto majtkiem – naśladujemy mycie pokładu szczotką Wesołe życie – pokazujemy radość W dalekiej – machamy na pożegnanie I cały świat – pokazujemy kulę ziemską rękami Bo majtkiem – pokazujemy rękami fale Jest tylko – pokazujemy siebie Chłopak – płyniemy jak ryba Odważnie rusza – biegniemy w miejscu Na maszcie -wspinamy się na maszt Odważnie patrzy – osłaniamy oczy daszkiem z dłoni i rozglądamy się Podoba – bierzemy się pod boki Pośród – naśladujemy ruch fal rękami
Mała papużka Jestem małą papużką – pokazujemy małą przerwę pomiędzy rękami – papużka tu jest I jem bardzo malutko – pokazujemy nagarnianie jedzenia rękami do buzi Bo moja pani. Moja pani – pokazujemy rękami postać kobiety Bardzo sroga jest. – grozimy palcem Codziennie śledzia mi daje, – naśladujemy ręką płynącą rybę Lecz ja nie chcę go jeść – zasłaniamy usta A tak bym chciała – masujemy brzuch Pić coca-colę i lody jeść. – naśladujemy picie coca-coli z butelki i lizanie lodów
Micitanka Taka mała Micitanga mi się spodobała, (pokazujemy w powietrzu coś małego) Takie duże pióro miała, ona taka mała. (pokazujemy rekami duże pióro i coś małego) Taka mała, takie pióro, takie pióro, taka mała. (pokazujemy rekami coś małego, duże pióro i duże pióro, coś małego) Taka mała, takie pióro, takie pióro, taka mała. (pokazujemy rekami coś małego, duże pióro i duże pióro, coś małego) Inna wersja ruchów: Wykonujemy ruchy rękoma lub nogami. Mała – pokazujemy rękami przed sobą „coś małego” (rozstaw dłoni ok.20cm.) lub nogami (stopy razem złączone) Wielkie pióro, takie pióro – pokazujemy rękami przed sobą jedna ręka wysoko nad głową druga poniżej pasa (rozstaw dłoni ok.80cm) lub nogami (rozstaw nóg ok.50cm.)
Mój kask Mój kask, on ma trzy rogi, Trzy rogi ma mój kask. Bo gdyby nie trzy rogi. To nie byłby mój kask.
Siedzimy po turecku w kole i prawą ręką pokazujemy: „mój”- na siebie, „kask”- na głowę, „trzy”- obie ręce pokazują taką ilość palców żeby w sumie było trzy, „rogi”- tak wybrane w sumie trzy palce obu rąk, przystawiamy do głowy. Wszystkie elementy pokazujemy w kolejności takiej jak są słowa piosenki. Zabawa polega na tym, że za każdym następnym śpiewaniem opuszczamy słowa: mój, kask, trzy, rogi. Tylko je pokazujemy (zamiast śpiewania tych słów). Kto się pomyli odpada z zabawy.
Mucha Wchodzi mucha na ścianę, na ścianę, na ścianę W chodzi mucha na ścianę, na ścianę, bęc! Schodzi mucha ze ściany, ze ściany, ze ściany, Schodzi mucha ze ściany, ze ściany, bęc!
Dzieci stoją w kole trzymając się za ręce, osoba prowadząca stoi w środku. Dzieci podchodzą do środka koła, ściskają osobę w środku i śpiewają pierwszą część tekstu, następnie rozszerzają koło śpiewając drugą część piosenki.
Muchy Łapiemy muchy w paluchy (udajemy, że coś chwytamy palcami) Robimy z muchy racuchy (klapiemy rękami jakbyśmy przerzucali gorącego naleśnika) Kładziemy muchy na blachy (rozkładamy dłonie i o coś klepiemy np. blat stołu) Radochy mamy po pachy.(machamy rękami zgiętymi z łokciach – jak skrzydełkami).
My jesteśmy krasnoludki My jesteśmy krasnoludki, hopsasa, hopsasa! Pod grzybkami nasze budki, hopsasa, hopsasa! Jemy mrówki, żabie łapki, oj tak tak, oj tak tak! A na głowach krasne czapki, to nasz znak, to nasz znak! Gdy kto zbłądzi, to trąbimy – tru tu tu, tru tu tu! A kto senny to uśpimy – lu lu lu, lu lu lu. Gdy ktoś skrzywdzi krasnoludka – no no no, no no no! To zapłacze niezabudka – ojojoj, ojojoj!
Nie jestem malutki Ja już nie jestem taki malutki. Tup tupu tupu tupu tup tupu tup. I sam potrafię zawiązać butki. Tup tupu tupu tupu tup tupu tup. Wiem, która lewa, a która prawa. Tup tupu tupu tupu tup tupu tup. I sam łyżeczkę do buzi wkładam. Mniam, mniam, mniam, mniam… (11 razy) I sam alfabet już ładnie składam… a, b, c, d, e, f, g, h, ha ha ha ha.
Niedzwiadek Lewa łapka – (pokazujemy lewą rękę) Prawa łapka – (pokazujemy prawą rękę) Ja jestem niedźwiadek – (wskazujemy siebie) Lewa nóżka – (pokazujemy lewą nogę) Prawa nóżka – (pokazujemy prawą nogę) A to jest mój zadek – (wypinamy pupę i klepiemy się po niej ) Lubię miodek, kocham miodek – (głaszczemy się po brzuchu) Podbieram go pszczółkom – (robimy gest rękami w powietrzu jakbyśmy coś zabierali) Lewą łapką – (pokazujemy lewą rękę) Prawą łapką – (pokazujemy prawą rękę) Albo ciągnę rurką – (robimy rurkę przy ustach i ruszamy palcami) Śpiewamy piosenkę pokazując wymienione części ciała.
Pada deszczyk Pada deszczyk, pada, pada, (kucamy i stukamy palcem o podłogę) coraz prędzej z nieba spada. (stukamy wszystkimi palcami) Jak z konewki woda leci, (uderzamy całymi dłońmi) A tu błyskawica świeci… (wstajemy i klaszczemy w dłonie nad głową) Grzmot !!! (tupiemy stopami o podłogę) Pada deszczyk, pada deszczyk, pada deszczyk. (rękami naśladujemy czarowanie) Grzmot! (ręce szybkim ruchem wyrzucamy w prawą stronę); Pada deszczyk, pada deszczyk, pada deszczyk. (naśladujemy czarowanie) Grzmot! (ręce w lewą stronę); Świeci słońce, (ręce w górze) pada deszcz. (ręce ruchem falistym opuszczamy w dół, wzdłuż tułowia) Już na niebie piękna tęcza jest. (pokazujemy tęczę)
Pajacyk Pajacyku popatrz na nas. (dzieci stoją w kręgu, pokazują palcami na siebie i kolegów) Zaraz się nauczysz skakać. (recytacja i klaskanie) Skacze Krysia, skaczę ja. (skakanie i wskazywanie na kolegę i siebie) Poskacz z nami – hopsasa! (podskoki) Poskacz z nami – rozkrok – zeskok, ręce w przód i w tył, i w bok. Fiku – miku! Fiku – miku! („młynek” rękami) Poskacz z nami pajacyku. (podskoki)
Paluszki Tu paluszek, tu paluszek. (pokazujemy raz prawy, a raz lewy palec wskazujący) Kolorowy mam fartuszek. (rączkami głaszczemy po brzuchu) Tutaj rączka, a tu druga, (pokazujemy raz jedną, a raz drugą rękę) a tu oczko do mnie mruga. (z palca wskazującego i kciuka robimy przy oku „dzióbek” ptaszka) Tutaj buzia, (robimy kółeczko dłonią wokół ust) tu ząbeczki. (pokazujemy szorowanie zębów) Tu wpadają cukiereczki. (pokazujemy paluszkiem w głąb buzi) Tu jest nóżka i tu nóżka. (pokazujemy raz jedną a raz drugą nogę) Chodź zatańczyć jak kaczuszka! (tańczymy)
Pingwinek Och jak przyjemnie, I jak wesoło, W pingwina bawić Się, się, się. Raz nóżka w lewo, Raz nóżka w prawo, Do przodu, do tyłu, I raz, dwa, trzy.
Dzieci stoją w szeregu, łapią się w pasie, śpiewają i: Na „Się, się, się” – podskakują trzy razy do przodu, Raz nóżka w lewo – wystawiamy lewą nogę, Raz nóżka w prawo – wystawiamy prawą nogę, Do przodu – podskakujemy raz do przodu, Do tyłu – podskakujemy raz do tyłu, I raz, dwa, trzy – podskakujemy trzy razy do przodu.
Płyną statki Płyną statki z bananami w siną dal, łabudi daj daj, łabudi daj. A każdy ładowacz śpiewa tak, łabudi daj daj, łabudi daj. Podaj, podaj, podaj-mi podaj, bananów kosz. Podaj, podaj, podaj-mi podaj, bananów kosz.
Siedzimy w pozycji klęczącej i uderzamy na zmianę do rytmu w swoje kolana, kolana partnera po prawej stronie następnie znowu swoje kolana, partnera po lewej stronie, znów swoje i po prawej. Czyli swoje, prawo ,swoje, lewo, swoje, prawo itd. Lub Wszyscy ustawiają się w okręgu i łapią się za biodra. Kiwają się według zasady: w lewo, w prawo, w przód i w tył.
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Pokaż Pokaż (imię dziecka), gdzie masz oko gdzie masz ucho a gdzie nos gdzie masz rękę gdzie masz nogę gdzie na głowie rośnie włos daj mi rękę tupnij nogą kiwnij głową tak i nie klaśnij w ręce hoop, do góry razem zabawimy się !! (gestami ilustrujemy kolejne fragmenty wiersza)
Prawa noga, lewa noga Tu prawą mam nogę, tu lewą nogę mam, jak umiem podskoczyć, pokażę ja wam. Tak skaczę i skaczę przez cały długi dzień. Tu prawe kolano, a tu lewe mam, jak umiem je zginać, pokażę ja wam. Tak zginam i zginam przez cały długi dzień. Tu prawe mam ramię, tu lewe ramię mam, jak umiem nim ruszać, pokażę ja wam. Tak ruszam i ruszam przez cały długi dzień. Tu prawy mam łokieć, tu lewy łokieć mam, jak umiem go zginać, pokażę ja wam. Tak zginam i zginam przez cały długi dzień. Tu prawe oko mam, tu lewe oko mam, Jak mrugać potrafię, pokażę ja wam. Tak mrugam i mrugam, przez cały długi dzień.
Przyszła myszka Przyszła myszka do braciszka (na plecach dziecka wykonujemy posuwiste ruchy opuszkami złączonych palców) Tu zajrzała, tam wskoczyła (lekko drapiemy dziecko za jednym uchem, następnie za drugim) a na koniec tu się skryła! (wsuwamy palec za kołnierzyk)
Raz mały wróbelek Raz mały (pokazujemy dłońmi coś małego) wróbelek, (machamy rączkami) miał mały werbelek. (udajemy grę na werbelku) Werbelek wróbelka miał mały felerek. (strząsamy dłonie) Bęc! (klaśnięcie w dłonie) (Powtarzamy coraz szybciej.)
Rączki robią Rączki robią klap klap klap Nóżki robią tup tup tup Tutaj swoja główkę mam a na brzuszku bam bam bam
Tutaj swoje uszka mam oczki patrzą tu i tam buzia robi am am am a na nosie sobie gram
Rączki Tu prawą mam rączkę a tu lewą mam jak praczki pracują pokażę ja wam tak piorą tak piorą przez cały boży dzień (razy 2) wieszają wieszają przez cały boży dzień (razy 2 maglują maglują przez cały boży dzień razy 2 prasują prasują przez cały boży dzień (razy 2) Tu prawą…
Serduszko do kochania Mam serduszko do kochania. (kładziemy dwie dłonie na serduszku) Główkę do myślenia. (obiema rękami bierzemy się za głowę) Małe nóżki do biegania. (biegniemy w miejscu) Buzię do jedzenia. (pokazujemy palcem buzię)
Słońce świeci Słońce świeci, wietrzyk wieje, latek jeszcze mam niewiele. Nóżką tupnę, w rączki klasnę, jestem przedszkolakiem właśnie.
Stary Abraham Stary Abraham miał siedmiu synów, siedmiu synów miał stary Abraham, a oni siedli i nic nie jedli tylko śpiewali sobie tak: Stary Abraham…
Przed początkiem każdej zwrotki osoba prowadząca mówi: prawa ręka – wszyscy odpowiadają: prawa ręka. Śpiewamy więc piosenkę uderzając prawą ręką o kolano. Drugi raz: prawa ręka, lewa ręka. Teraz dwiema rękoma uderzamy o oba kolana i tak w kółko: prawa ręka, lewa ręka, prawa noga, lewa noga, prawe ramie, lewe ramię, głowa, prawe oko (mrugamy), lewe oko i język. Wtedy jest najśmieszniej i gdy wszyscy poruszają wszystkim i w dodatku seplenią.
Stolarz Stolarz młotkiem stuka. (stukanie pięścią) Lekarz w plecy puka. (delikatne pukanie palcami) Kucharz w garnku miesza. (koliste ruchy płaską dłonią lub pięścią) Praczka pranie wiesza. (delikatne szczypanie) Rolnik grabi siano. (grabienie palcami obu rąk z góry na dół) Muzyk gra co rano. (naśladowanie ruchów pianisty) I ja też pracuję, (wskazanie na siebie) obrazek rysuję. (dowolny rysunek palcami na plecach partnera)
Szeke Na górze – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” na górze) Na dole – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” na dole) Na prawo – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” z prawej strony) Na lewo – szeke, szeke. (robimy rękami „młynka” z lewej strony)
Szły do lasu cztery krasnoludki Szły do lasu cztery krasnoludki- Jeden mały a drugi malutki, Trzeci leciutki jak skrzydła motylka, Czwarty cieniutki jak szpilka. Wilk zobaczył cztery krasnoludki Jeden mały a drugi malutki, Zjem ja sobie cztery krasnoludki Jeden mały a drugi malutki, Uciekają cztery krasnoludki Jeden mały a drugi malutki, Ilustrujemy ruchem: Szły do lasu cztery krasnoludki-(Szły do lasu –palcami dłoni pokazujemy chodzenie na przedramieniu drugiej ręki, cztery- pokazujemy cztery palce, krasnoludki- z dłoni robimy czapeczkę na głowie) Jeden mały a drugi malutki, (jeden mały- pokazujemy człowieka niewielkiego wzrostu, drugi malutki- zniżamy dłoń ku ziemi) Trzeci leciutki jak skrzydła motylka, (trzeci leciutki- machamy jak motylek swoimi skrzydłami) Czwarty cieniutki jak szpilka.(czwarty cieniutki- małym palcem pokazujemy figurę krasnala) Wilk zobaczył cztery krasnoludki (Wilk zobaczył – robimy z dłoni lornetkę i rozglądamy się dookoła) Jeden mały a drugi malutki, (jeden mały- pokazujemy człowieka niewielkiego wzrostu, drugi malutki- zniżamy dłoń ku ziemi) Zjem ja sobie cztery krasnoludki (zjem ja sobie- klepiemy się po brzuchu) Jeden mały a drugi malutki, Uciekają cztery krasnoludki (uciekają cztery- biegniemy w miejscu) Jeden mały a drugi malutki,
Ślimak W trawie, w czasie deszczu, chrapie ślimak zły. Ślimaku, pokaż rogi, dam ci sera na pierogi. Nie pokażę rogów, bo nakapie mi, na lewy róg i prawy, nie, nie wyjdę z mojej trawy.
Bawiący się stoją w kole i wykonują ruchy zgodne ze słowami piosenki. W trawie – pokazujemy rękoma trawę (przebieramy palcami dłoni przed sobą) w czasie deszczu – opuszczamy ręce z wysokości głowy w dół (przebieramy palcami pokazując kropelki deszczu) chrapie ślimak – przykładamy ręce do twarzy i składamy je jak do snu zły – wykonujemy klasyczny grymas twarzy (można przyłożyć dłonie zaciśnięte w pięści do policzków) pokaż rogi – przykładamy ręce do głowy i pokazujemy rogi (kilka razy zginamy i prostujemy palce wskazujące) dam ci sera na pierogi – klaszcząc, energicznie pocieramy dłoń o dłoń (lub wyciągamy palce wskazujące przed siebie i wykonujemy ruch jak przy graniu na bębenku) nie pokażę – wykonujemy głową gest zaprzeczenia (kręcimy głową na boki) rogów – pokazujemy rogi bo nakapie mi – pokazujemy kropelki deszczu (patrz wyżej) na lewy róg – pokazujemy lewy róg i prawy – pokazujemy prawy róg nie, nie wyjdę – wykonujemy głową gest zaprzeczenia (kręcimy głową na boki) z mojej trawy – pokazujemy rękoma trawę
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Talarek Jak to miło i wesoło gdy talarek krąży w koło Talar tu, talar tam talareczek tu i tam. Gdzie jest talar! – 3x lub Jak to miło i wesoło kiedy grosik krąży wkoło grosik tu, grosik grosik krąży, tu i tam . Gdzie jest grosik! – 3x
Stoimy w kole, prawej dłoni robimy „dziubek” z lewej dłoni „łódeczkę”. Zaczynamy śpiewać, rytmicznie przenosimy prawą dłoń -„dziubek” z własnej dłoni -” łódeczki” do „łódeczki” sąsiada z prawej strony. W tym czasie osoby podają sobie dyskretnie przez cały czas „talarek” – „grosik” który przenoszony jest z „łódeczki” do ” łódeczki” Na słowa: „Gdzie jest talar!” lub „Gdzie jest grosik!” – wszyscy wyciągają ręce do środka koła z dłońmi zaciśniętymi w pięści i potrząsając nimi rytmicznie na wyprostowanych rękach. Jedna osoba stojąca w środku, bez podglądania musi szukać talarka lub grosika. Jeśli go nie znajdzie zostaje dalej w kole.
Oczywiście do tej zabawy musimy mieć „rekwizyt” czyli najlepiej jakąś monetę lub kamyk. Osoba stojąca w środku przez cały czas trwania zabawy szuka grosika.
Tam w Afryce rzeka Nil Tam w Afryce rzeka Nil. (pokazujemy palcem na wprost niby to postukując) W niej krokodyl (kłapiemy dłońmi udając paszczę krokodyla) mały żył. (pokazujemy coś małego blisko siebie trzymając dłonie) Z tatą krokodylem (pokazujemy dużą paszczę) pływał sobie Nilem (pokazujemy ruch płynącej ryby) i śpiewał tak: Tam w Afryce…
Tu stoją krokodyle Tu stoją krokodyle (kłapiemy paszczami krokodyli z dłoni) i orangutany. (kręcimy bioderkami) Dwa malutkie wężyki (wykonujemy ruch płynącej fali obiema rękami) i królewski orzeł, (pokazujemy koronę na głowie lub machamy rękami jak skrzydłami) i kot, i mysz, (pokazujemy malutkie wąsiki pod nosem) i bardzo duży słoń. (ręką pokazujemy trąbę) Dlaczego jeszcze nie ma (robimy z dłoni lornetkę i wypatrujemy) dwóch nosorożców? (pokazujemy rękoma rogi nosorożca) Laj luli laj, luli luli luli laj… (machamy obiema rękami wokół siebie)
Tup, tup, tup Tup, tup, tup – tak robi jeż. Ty tak możesz, jeśli chcesz. Człap, człap, człap – tak robi kaczuszka. Czy tak umie twoja nóżka? Tik tak, tik tak – tak zegarek tyka. Pokaż teraz jak twa główka fika. Hop, hop, hop – tak skaczą żabki. Skacz i ty, tylko nie złam łapki. Hop, hop, hop – tak skaczą kózki. Skacz i ty, tylko nie złam nóżki. Kic, kic, kic – kica sobie zając. Ty też kicaj nie zwlekając. Łup, łup, łup – tak ciężko idzie słoń. Czy ty też dołączysz doń? Patataj – tak biegnie konik. Spróbuj teraz go dogonić. Człap, człap, człap – tak bocian brodzi. Czy ty też tak umiesz chodzić? Plum, plum, plum – tak uciekają rybki.
Ubieranka Umiem włożyć już buciki, kurtkę zapiąć na guziki. Chociaż trochę chłodno dziś, to na spacer warto iść! Rękawiczki mam w kieszeni, więc nie boję się jesieni. Gdy na nogach mam kalosze, ja się deszczu nie wystraszę. Popatrz śnieg zaczyna prószyć, czapkę wciągam, więc na uszy.
Ugi bugi Do przodu prawą rękę daj. Do tyłu prawą rękę daj , Do przodu prawą rękę daj. I potrząśnij nią. Bo przy ugi bugi , bugi Trzeba zgrabnie kręcić się. No i klaskać trzeba też. Raz, dwa, trzy. Ugi, bugi – ole ! Ugi, bugi – ole! Ugi, bugi – ole! I od nowa zaczynamy taniec ten.
Stoimy w kole i dajemy do środka, tę część ciała o której śpiewamy Do przodu…… – podajemy jakąś część ciała do przodu. I potrząśnij nią – potrząsamy przed sobą daną „częścią ciała” Bo przy ugi bugi …… – unosimy ręce do góry i ruszając mocno biodrami obracamy się raz dokoła własnej osi. No i klaskać…… – klaszczemy w dłonie raz, dwa , trzy (3 razy) Ugi, bugi…… – łapiemy się za ręce i idziemy do środka koła ole! – podskakujemy w górę, później cofamy się, podskakujemy itd. I od nowa…… – klaszczemy w dłonie.
Do przodu podajemy np. lewą rękę, prawą nogę, lewą nogę, brzuch, głowę, ucho lewe, ucho prawe itd. W czasie refrenu można chodzić w kole trzymając się za ręce.
Wróbelek Walerek Wróbelek Walerek, miał mały werbelek. Werbelek Walerka, miał mały felerek. Felerek werbelka naprawił Walerek, Wróbelek Walerek na werbelku swym grał.
(opcjonalnie zamiast …Wróbelek Walerek na werbelku swym grał… możemy zaśpiewać Werbelek Walerka już nie ma felerka)
Uczestnicy stają w kole i wykonują ruchy zgodne ze słowami pląsu. Wróbelek – zginając ręce w łokciach, pokazujemy skrzydełka Walerek – chwytamy za niby daszek czapki i ściągamy ją z głowy zamaszystym ruchem w dół mały – dłońmi pokazujemy mały obszar przed sobą werbelek – naśladujemy grę pałeczkami na bębenku- palcami wskazującymi obu rąk felerek – wykonujemy wymach prawą ręką, od pasa ruchem wahadłowym w dół do przodu
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Zajączek W leśniczówce za lasem, Spoglądając przez okno Szmer usłyszał leśniczy Zajączek puka w drzwi: -Oj, pomóż, pomóż, pomóż mi, bo mnie inny zastrzeli pif, paf, pif, paf. -Chodź zajączku tu do mnie, ja Ciebie obronie!
Gesty: W leśniczówce – pokazujemy daszek z dłoni, za lasem – machamy jak na pożegnanie dłonią, Spoglądając przez okno – osłaniamy rękoma oczy jak od słońca, Szmer usłyszał leśniczy – nadstawiamy ucho pomagając sobie dłonią, Zajączek puka do drzwi – udajemy, że pukamy paluszkiem o drzwi, -Oj, pomóż, pomóż, pomóż mi – chwytamy się obiema dłońmi za głowę i kiwamy na obie strony, bo mnie inny zastrzeli: pif, paf, pif, paf. – strzelamy z rewolwerów utworzonych z palców, -Chodź zajączku tu do mnie – wołamy go dłonią do siebie, ja Ciebie ochronię – wykonujemy gest kołyski obiema dłońmi kołysząc na boki. Zabawa polega na tym, że za pierwszym razem śpiewamy i pokazujemy wszystko, (w leśniczówce za lasem…), później tylko pokazujemy, nie śpiewamy wszystkiego, tzn. nie śpiewamy „w leśniczówce…” tylko to pokazujemy, i od „za lasem” już śpiewamy i pokazujemy do końca. Za każdym razem „zabieramy” jedną linijkę tekstu i tylko to pokazujemy, bawimy się tak długo, aż pokażemy cały pląs bez śpiewu.
Zajączki Zajączki, zajączki, zajączki skakały przez pola i łączki. Stanęły pod lasem i patrzą, jak dzieci się bawią i skaczą. Dzieci podały im rączki I dalej skakały zajączki.
Zorro Zorro, Zorro, Zorro, emocji będzie sporo, sporo, sporo, bo w czarnej masce Zorro, Zorro, Zorro, po nocach mi się śni. Na konia wsiada, wsiada, wsiada, a w ręku błyszczy szpada, szpada, szpada, pojawia się i znika, znika, znika, bo taki jego los. Sierżant Garsija, sija, sija, od Zorra dostał z kija, z kija, z kija… a teraz leży w łóżku, łóżku, łóżku i klepie się po brzuszku.
Wykonujemy ruchy zgodne ze słowami pląsu. Zorro – zakreślamy w powietrzu literę Z sporo – wyrzucamy ręce przed siebie (rozstaw dłoni około 80 cm.) masce – pokazujemy maskę na oczach (kciuki i wskazujące złączone razem, reszta palców wyprostowana ręce obracamy o 180 stopni tak aby łokcie były skierowane ku górze, dłonie przykładamy do twarzy) śni – składamy ręce jak do snu i przykładamy do głowy wsiada – podnosimy prawą nogę, jak przy wsiadaniu na konia szpada – wykonujemy energiczny wymach prawej ręki w bok pojawia się i znika – obracamy się kilka razy dokoła własnej osi bo taki jego los – stajemy wyprostowani, ręce wyrzucamy przed siebie na wysokości pasa sierżant Garsija – pokazujemy duży brzuch z kija – wykonujemy gest jakbyśmy trzymali w ręce kij i nim uderzali na wysokości pasa ruchem od siebie w łóżku – składamy dłonie jak do snu i przykładamy do głowy i klepie się po brzuszku – klepiemy się po brzuszku
Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
Żabki Jam jest żabka, tyś jest żabka (pokazujemy na siebie i partnera) My nie mamy nic takiego (kiwamy paluszkami wskazującymi i kręcimy przecząco głową) Jedna łapka, druga łapka (wystawiamy najpierw jedną potem drugą dłoń przed siebie) Skrzydełka żadnego (machamy rękami zgiętymi z łokciach – jak skrzydełkami) Uła kukuła, uła kukuła, uła kuła disko! (wygłupy dowolne lub łaskotanie)
Teksty wierszyków i piosenek a także proponowane układy ruchowe znam z dzieciństwa: ze szkoły, zabaw z rówieśnikami, zbiórek zuchowych, wyjazdów kolonijnych…. A także z pedagogiki zabawy, kursów w jakich uczestniczyłam jak również z zasobów Internetu.
Jeśli potrzebujesz poćwiczyć z dzieckiem zasady bezpiecznego przechodzenia przez ulicę zapoznaj je z naszą zebrą!! Prosta, niepowtarzalna a do tego z humorem przygotowana praca plastyczna dla przedszkolaków. Przy okazji jest to znakomita wprawka w kreśleniu pionowych linii- przyda się na początkowym etapie ćwiczeń z kaligrafii.
1. Gazetę rwiemy na długie, cienkie pasma. Najładniej wyglądają pasma zawierające tylko druk. Naklejamy je pionowo w równych odstępach na kartkę.
2. Pomiędzy paskami gazety malujemy czarną farbą pionowe paski. Pamiętamy, aby wszystkie kreski stawiać z góry na dół- na etapie nauki pisania liter ułatwi to dziecku pisanie:).
3. Na koniu grubą kredką kreślimy paski, zamalowujemy również kopyta, ogon oraz grzywę na czarno.
4. Wycinamy zebrę, naklejamy na środku pasów i gotowe!
Teraz nadszedł czas na zapoznanie dziecka z zasadami bezpiecznego przechodzenia przez ulicę.
Z tak wykonaną ilustracją zapamiętanie zasad jest łatwe i przyjemne!
Wakacyjna dekoracja przestawiająca flotyllę łódeczek z łupinek orzechów oraz gazet, zawieszona na suchych gałęziach. Przepiękna, subtelna dekoracja pokoju w marynistycznej konwencji, wykonana z naturalnym materiałów i recyklingu. Serdecznie polecam!
Materiały i przybory:
kilka orzechów włoskich lub puste łupinki po nich
stara gazeta lub kartki z kalendarza
nożyczki
nitka – może być cienki sznurek, kordonek lub włóczka
plastelina lub inna masa mocująca
klej
1. Orzechy rozłupujemy na pół, wyjmujemy zawartość, dokładnie wydłubujemy pozostałości. Do przygotowania łódeczek potrzebujemy niepopękane połówki orzechów.
2. Z nitki odcinamy fragment a następnie składamy go na pół. Może to być cienki sznurek, kordonek lub włóczka…
3. Z gazety lub z kartki kalendarza wycinamy trójkąt, składamy na pół – w to zagięcie wkładamy nitkę i całość sklejamy.
4. Nitkę z doklejonym żaglem mocujemy na dnie łupinki orzecha przy pomocy plasteliny. Musimy tak rozmieścić plastelinę, by łódeczka zachowywała równowagę. To zadanie wymaga nieco cierpliwości 🙂
Gotowe łódeczki z orzechów zawieszamy na suchych gałęziach umieszczonych w wazonie. Możemy je również użyć do przygotowania wianka na drzwi lub innej wiszącej dekoracji.
Szalenie podoba mi się ta wakacyjna dekoracja domu!
Lubię słodkości w których doskonałe składniki składają się na przepyszny efekt końcowy. Muffiny z gruszkami są niebiańsko smaczne, intensywnie gruszkowe a do tego zdrowo sycące. Niech prostota ich wykonania oraz bogactwo zdrowych składników zachęcą Was do wypróbowania tego przepisu.
Składniki:
250 gr mąki [100 pszennej i 150 orkiszowej z pełnego przemiału]
100 gr cukru
1 łyżka karobu lub kakao
1 łyżeczka cynamonu
2 łyżeczki proszku do pieczenia
2 jajka
150 ml śmietany
100 gr masła – rozpuszczonego
2 łyżki miodu
300 gr gruszek pokrojonych w kostkę [2-3 gruszki w zależności od wielkości]
Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej.
Gruszki obrać, usunąć gniazda nasienne i pokroić w kostkę.
Suche składniki [mąki, cukier, karob, cynamon i proszek do pieczenia] wymieszać.
Następnie do jeszcze letniego masła dodać miód i wymieszać, kolejno dodać jajka i śmietanę. Wymieszać do połączenia składników.
Następnie wymieszać łyżką mokre i suche składniki ze sobą a następnie dodać gruszki. Nakładać łyżką do blaszki na 12 muffin. Każdą muffinkę posypać po wierzchu cukrem.
Piec w temperaturze 200*C przez 25 – 30 min. Studzić na kratce.
Pyszne, pełnowartościowe muffiny z gruszkami, karobem i cynamonem. Doskonałe na drugie śniadanie lub podwieczorek. Serdecznie polecam!
Zamiast gruszek do muffinek można dodać pokrojone jabłka, użyć większej ilości cynamonu, pominąć karob/kakao, aby było dokładnie tak, jak lubicie najbardziej!
Serdecznie polecam gruszki, jabłka oraz inne owoce i warzywa BIO z Zielonego Sadu, to nasz ulubiony dostawca:)
Z wakacji przywieźliśmy spory zapas skarbów. Niestety trzymanie pudła z kamieniami, kolejnego z muszelkami, patykami i innymi skarbami przekracza możliwości gabarytowe naszego mieszkania;) Wakacyjna skrzynia skarbów to ciekawa propozycja prezentacji wybranych okazów!
Materiały i przybory:
kartonowe opakowanie po jajkach
farby, pędzel, podkładka
sypki brokat
klej, np. Magic
skarby przywiezione z urlopu
1. Kartonowe opakowanie po jajkach pomalować na wybrany kolor. Jeszcze mokrą farbę można posypać lekko brokatem. Skrzynia nabierze wtedy magicznego blasku:) Pozostawić do wyschnięcia.
2. Skrzynię wypełnić przywiezionymi z wakacji skarbami. Dla lepszej prezentacji niektóre okazy można przykleić na właściwe miejsce. Na szczęście nasza skrzynia ma ograniczoną pojemność;)
W ten sposób można przygotować niebieską skrzynię wypełnioną skarbami przywiezionymi znad morza lub jeziora, zieloną wypełnioną mchem, listkami, patykami i innymi zdobyczami przywiezionymi z wyprawy do lasu, pomarańczową ze skarbami z wyprawy w góry……
Zapisz
Zobacz też inne pomysły na przestrzenne prace plastyczne dla dzieci z wykorzystaniem opakowań po jajkach!
Korzystając z uroków wakacyjnego pobytu na wsi i dostępu do wielu naturalnych materiałów plastycznych, przygotowaliśmy portrety członków rodziny na kawałkach drewna.
Materiały i przybory:
krążki drewna
kredki np.: Bambino
kolorowa włóczka
klej: Wikol lub Magic
1.Na płaskim krążku z drewna rysujemy twarz.
2. Kolorową włóczkę tniemy na kawałki i przyklejamy jako włosy. Należy użyć kleju do drewna Wikol lub Magic, aby włóczka dobrze się przykleiła.
Gotowe portrety:
Przygotowane portrety mogą być ułożone jako drzewo genealogiczne a także służyć jako upominek z okazji Dnia Babci, Dziadka, Taty czy Dnia Mamy.
Warto też zwrócić uwagę na słoje widocznie na drewnie i wyjaśnić dziecku, jak powstają.
Girlanda świetlna powieszona w dziecięcym pokoju znakomicie pomaga na nocne dziecięce strachy. My zrobiliśmy naszą z gotowych światełek zasilanych akumulatorkami oraz kilku opakowań na jajka.
Materiały i przybory:
girlanda świetlna z samymi światełkami
opakowania po jajkach
nożyczki
Z opakowania po jajkach wycinamy kwiatuszki.
W środku każdego kwiatka robimy ostrym końcem nożyczek niewielki otwór, w który wkładamy światełko z girlandy.
Nie malowaliśmy kwiatków, koloru nadają im światełka z girlandy.
Do zasilania używam akumulatorków zamiast baterii. Pozwala to oszczędzać zasoby i ogranicza liczbę śmieci.
Girlanda pięknie prezentuje się w dziecinnym pokoju rozjaśniając nocny mrok i pomagając zasnąć naszej córeczce:)
Dużą zaletą takiej girlandy jest też łatwość z jaką można ją przerobić. Gdy te kwiatuszki się znudzą lub okurzą bez problemu można je zastąpić innymi! A pomysłów jest wiele, girlandę można zrobić z przestrzennych gwiazdek z papieru, kulek z muliny owiniętej na balonikach, piłeczek ping-pongowych, papierowych kubeczków jednorazowych, papilotek do babeczek, kokardek do prezentów, papierowych sześcianów zrobionych z origami…
Prehistoria, dinozaury i skamieniałości to jeden z ulubionych tematów zabaw dzieci w wieku przedszkolnym, zwłaszcza chłopców. Niestety dość trudno znaleźć prawdziwe skamieliny;) My zrobiliśmy współczesne odciski roślin w masie solnej– fascynująca zabawa na świeżym powietrzu!
Materiały i składniki:
szklanka drobnej soli
szklanka mąki
łyżka kleju do tapet
3/4 szklanki wody
łyżka i miska
fragmenty roślin z ogródka
muszelka ślimaka
1. Mąkę, sól oraz klej do tapet mieszamy w misce. Stopniowo dodajemy letniej wody między 1/2 a 3/4 szklanki. Nie należy od razu dodawać całej wody aby ciasto nie wyszło zbyt miękkie.
Powstałe ciasto solne zagniatamy przez kwadrans.
Przepis na ciasto solne użyte przez nas do zrobienia skamielin pochodzi z książki: „Modelowanie z masy solnej i innych materiałów” tłumaczenie H. Cieśla.
2. Zbieramy fragmenty roślin dostępnych w ogrodzie i ogródku. Muszą mieć wyraźną strukturę aby dobrze się „odbiły”.
3. Z ciasta solnego robimy kulkę, spłaszczamy ją lekko i wciskamy roślinę. Rozpłaszczamy całość dłonią.
4. Delikatnie usuwamy roślinę z ciasta solnego.
5. Gotowa skamielina:
Nam bardzo ładnie odcisnęły się takie rośliny jak: koperek, liść oberżyny, sosna, tuja, mała makówka, kłos żyta.
6. Masę solną można suszyć na powietrzu ale nie powinno się jej pozostawiać na noc z uwagi na wilgoć powodującą uszkodzenia zrobionych przedmiotów. Suszenie w piekarniku powinno się odbywać w temperaturze 70-80*C. Przedmioty należy odwracać co godzinę i suszyć przez ok 10-12 godzin.
Zabawy sensoryczne mają za zadanie pobudzać zmysły dziecka, poszerzać i organizować świat jego doznań a tym samym stymulować harmonijny rozwój układu nerwowego i mózgu. Do przeprowadzenia zabaw sensorycznych wystarczy otworzyć szafki kuchenne i przymknąć oko na bałagan. Dziś zajmiemy się rozwijaniem zmysłu dotyku – poniżej przedstawiam kilka propozycji na sensoryczne zabawy z kaszą jaglaną [można wykorzystać również ryż lub inne kasze].