Święta Bożego Narodzenia to ulubione święto dzieci. Motywem przewodnim wielu aktywności związanych z nim jest choinka. Dziś proponuję zatem zadanie polegające na dekorowaniu choinki zrobionej z recyklingu kolorowymi pomponikami przy pomocy łapki.
Materiały i przybory:
rolki po papierze toaletowym
nożyczki
farba, pędzel, podkładka
zszywacz biurowy lub klej
kolorowe pomponiki
łapka
Choinkę przygotowujemy z rolek po papierze toaletowym, pociętych na paski i pomalowanych farbami.
2. Poszczególne elementy zostały połączone przy pomocy zszywacza biurowego na kształt choinki. U góry został umieszczony żółty korek od mleka.
3. Gotową choinkę można przykleić do kartki papieru lub pozostawić luźną. Ułatwia to sprzątanie pomponików po zabawie.
Zadaniem dziecka jest umieszczenie kolorowych pomponików w elementach choinki przy pomocy łapek.
Manipulowanie łapką ćwiczy chwyt pęsetkowy a także koordynację wzrokowo- ruchową. To ważne by ćwiczyć u dzieci sprawność manualną w formie zabawy, przekłada się ona w późniejszym wieku na umiejętności grafomotoryczne a także sprawność w codziennych czynnościach samoobsługowych.
Zajrzyj też do innych naszych pomysłów na choinki!
Jednym z elementów rysowania jest umiejętność wypełniania narysowanych detali kolorem. Dziecko około 4 – 5 roku życia nabywa takiej sprawności obsługi narzędzia rysującego, by wypełnić przestrzeń kolorem, bez wychodzenia za narysowane linie. Jeśli chcecie wspomóc dziecko w tym zadaniu, warto posłużyć się kilkoma sprawdzonymi sposobami.
Kolorowanie w liniach opiera się na nie przekraczaniu widzianej kreski [informacja płynąca ze zmysł wzroku] a w podanych poniżej technikach, dziecko otrzymuje jednocześnie informację płynącą ze zmysłu dotyku dającą impuls do zatrzymania ruchu ręki.
1. Malowanie przestrzeni ograniczonej fragmentami rolki po papierze toaletowym: kwiatuszki z rolek.
Przygotowujemy dziecku proste figury geometryczne powstałe przez przyklejenie kolorowej taśmy klejącej do kartki papieru.
3. Kolorowanie w przestrzeni ograniczonej klejem na gorąco lub grubą warstwą innego zastygającego w wyraźną „górkę” kleju.
4. Kolorowanie przestrzeni ograniczonej kolorowym, płynnym klejem. Jest to najwyższy etap przygotowania do kolorowania w konturze. Trzeba naprawdę delikatnie i z wyczuciem posługiwać się kredką, bo inaczej niszczy się narysowana obwódka.
Po takim przygotowaniu, dziecko będzie w stanie na tyle kontrolować ruchy ręki, by z zadawalającym dla siebie efektem wypełniać kolorem narysowane własnoręcznie kontury.
Pamiętajmy, że zdecydowanie większą wartość ma swobodne rysowanie niż wypełnianie barwą gotowych kolorowanek, nie mniej jednak ten etap jest istotny z punktu widzenia rozwoju dziecka. Proponowane techniki kształtujące umiejętność kolorowania bez wychodzenia za linie służą pokazaniu mechanizmu, nie są zachętą do kolorowania tylko i wyłącznie gotowych wzorów. Nie mniej jednak umiejętność ta wymaga treningu i opanowanie jej na wystarczającym poziomie, pomoże dziecku z sukcesem rozpocząć naukę szkolną.
Jednym z wielu pomysłów na ćwiczenie sprawności rąk są różnego rodzaju zabawy ze spinaczami do bielizny. Zapraszam do obejrzenia kilka inspiracji na przypinanie spinaczy do różnych rzeczy, dostępnych bez dużych przygotowań w domu. Przypinanie spinaczy wzmacnia mięśnie ręki, ćwiczy koordynację wzrokowo- ruchową czyli przygotowuje do nauki pisania.
1. Przypinanie spinaczy do pojemnika w którym są przechowywane
Udało mi się kupić wspaniałe spinacze w kształcie kwiatuszków. Bardzo spodobały się mojej córeczce i prawdę mówiąc świetnie sama wymyśla zabawy z nimi. A mi serce rośnie, bo przecież taka zabawa to nic innego jak ciężka praca, mająca na celu wzmocnienie paluszków.
2. Bransoletka
Kolejnym pomysłem mojej córeczki było zrobienie sobie, a następnie mi bransoletki ze spinaczy. Zwyczajnie, przyczepiła dookoła rękawa swojej bluzeczki spinacze i miała wielką frajdę z szeleszczącej ozdoby. A potem była moja kolej i ja też dostałam taką bransoletkę.
3. Ogródek
Kolejna zabawa, to przypinanie naszych kwiatuszkowych spinaczy do płotu wokół zamku z klocków. Można tu też poćwiczyć rytmy: to znaczy przyczepianie spinaczy w określonej, powtarzającej się kolejności.
4. Wieszanie prania
To zadanie wymaga już chwili przygotowania: po prostu wzięłam resztki kolorowego papieru i wycięłam [na raz] koszulki i spodenki. Następnie, dla lepszego efektu wizualnego, zrobiłam markerem czarne obwódki. Można oczywiście wyciąć ubranka z filcu lub pianki kreatywnej, wszystko zależy od Waszych zasobów.
Na nóżki dziecięcego krzesełka, postawionego do góry nogami na stoliku, założyłam dwie grube, szeroki gumki recepturki. Do nich właśnie moje dziecko przypinało pranie 🙂
W tym zadaniu użyłyśmy białych, niewielkich spinaczy. Po prostu lepiej komponowały się z małymi ubrankami. Trzeba też było je głębiej zapinać, bo inaczej spinacz przeważał papierowe ubranko i odwracało się ono do góry nogami.
Odpinanie ubranek od gumki to też świetne ćwiczenie – nie wyręczajcie w tym dzieci.
5. Tęcza
Na początku, zwykłe drewniane spinacze pokolorowałyśmy kredkami w kolorach tęczy. Samo kolorowanie spinaczy to już nie lada wyzwanie, bo przecież rysujemy na niewielkiej przestrzeni. Z białego brystolu wycięłam kształt chmury a zadaniem dziecka było przypięcie spinaczy na kształt tęczy.
6. Spinaczowe nóżki i rączki
Zanim przystąpimy do tej zabawy, trzeba narysować a następnie wyciąć postaci kotka, pieska, drzewko, ludzika oraz kółko na słońce z tektury. Zadaniem dziecka jest przypięcie brakujących elementów.
Oczywiście, dobrze jest pozwolić pobawić się przygotowanymi zabaweczkami. Dla mojego dziecka, to było na tyle atrakcyjne zadanie, że samo kilkukrotnie wracało do tej zabawy.
Umiejętność zapinania i rozpinania guzików te jeden z kluczowych elementów samodzielności w zakresie ubierania się dziecka. Kształtowanie samoobsługi w zakresie ubierania się pozwala dziecku na samodzielne decydowanie odnośnie ubioru. Naukę zapinania guzików najlepiej ćwiczyć w czasie zabawy, ja przygotowałam mojemu dziecku arbuza z pestkami zapinanymi na guziki:)
Aby wykonać arbuza należy z filcu w kolorach: czerwonym, jasnozielonym oraz ciemnozielonym wyciąć 3 półkola. Ja odrysowałam moje od talerzyka. Wszystkie elementy spinamy szpilkami i zszywamy razem na kształt arbuza.
Do arbuza przyszywamy kolorowe guziki. Z czarnego filcu wycinamy nasionka, na środku robimy nacięcie – to dziurka na guzik.
Pomoc do nauki zapinania guzików jest gotowa!
Zapinanie guzików to nie tylko umiejętność pozwalająca na samodzielne ubranie się dziecka. To również znakomite ćwiczenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Nauka zapinania i odpinania guzików to także doskonały trening koncentracji uwagi, wytrwałości i cierpliwości w pokonywaniu trudności.
Lato to czas, w którym można spokojnie i z cierpliwością wspomóc dziecko w nauce czynności samoobsługowych. Nie ma pośpiechu w porannym zbieraniu się do przedszkola. Arbuz do nauki zapinania guzików to połączenie rękodzieła z edukacyjną pomocą stworzoną na potrzeby dziecka.
Zobacz też nasze inne pomysły na wykorzystanie guzików w zadaniach dla dzieci:
Recyklingowa pomoc do terapii ręki powstała z plastikowej butelki, nakrętek oraz płyty CD. Zabawa polega na przenoszeniu łapką i umieszczaniu szklanych kulek w nakrętkach przytwierdzonych do butelki po wodzie mineralnej. To zadanie ćwiczy koncentrację uwagi, chwyt pęsetkowy, wzmacnia mięśnie palców i przygotowuje dziecko do rysowania i pisania.
Materiały i przybory:
plastikowa butelka – średniej wielkości
nakrętki
płyta CD
pistolet z klejem
szklane kulki
łapka
1. Do przygotowania wartościowej pomocy do terapii ręki wystarczy zbiór rzeczy przeznaczonych do recyklingu.
2. Plastikową butelkę mocujemy do płyty CD przy pomocy kleju w pistolecie. Tym samym sposobem przytwierdzamy dookoła butelki kolorowe nakrętki.
Zadaniem dziecka jest przeniesienie przy pomocy łapki szklanych kulek do nakrętek przymocowanych do plastikowych nakrętek. Możemy się bawić, że nakrętki to gniazdka a szklane kulki to jajeczka ptaszków.
Oprócz szklanych kulek można przenosić także kolorowe pomponiki, guziki, orzechy, kasztany, groch albo rodzynki, płatki do jedzenia czy winogrona.
Przenoszenie przedmiotów przy pomocy łapki na taką piętrową konstrukcję poprawia zręczność dziecka, koordynację wzrokowo – ruchową i koncentrację uwagi. A przy okazji zwyczajnie jest atrakcyjną zabawą 🙂
Nauka wiązania sznurówek zaczyna się od umiejętności prostego zawiązania supełka oraz kokardki. Zanim zaczniemy to trenować na prawdziwych butach warto wielokrotnie przećwiczyć tą umiejętność w czasie zabawy. Do tego celu można przygotować tekturowy but treningowy do wiązania sznurówek oraz prezent i kucyk do wiązania wstążek.
Materiały i przybory:
tektura
ostro zakończone nożyczki lub nóż
marker
kredki
sznurówka
wstążki
Na kawałkach tektury rysujemy markerem kształty: buta, prezentu oraz włosów z kucykiem a następnie kolorujemy je kredkami. Trzeba uważać, by zbyt mocno nie przyciskać kredek, bo można zrobić w tekturze nieestetyczne wgłębienia.
Przy pomocy ostrych nożyczek robimy dziurki do przewlekania sznurówki oraz wstążek. Końce wstążek należy zabezpieczyć przed pruciem się – najlepiej zrobić to opalając ostrożnie koniuszek wstążki nad ogniem np.: płomieniem zapalniczki.
Naukę wiązania butów należy rozpocząć od umiejętności zawiązania prostego supła. Jeśli dziecko potrafi zawiązać supeł przechodzimy do nauki wiązania kokardki. Są różne techniki wiązania kokardek – ja robię dwa uszka, krzyżuję je ze sobą i zawiązuję analogicznie jak prosty supeł.
Kokardki dziecko może również wiązać na: swoim udzie, na brzuszku misia, na szyi pluszowego pieska lub kotka, na włosach lalki… W nabyciu wprawy w wiązaniu sznurówek najważniejszy jest trening i pozwolenie dziecku na samodzielność:)
Warto pamiętać, że zachęcanie dziecka do samodzielnego ubierania się to doskonała okazja do ćwiczenia sprawności manualnej, która odpowiada w dalszej perspektywie za naukę pisania.
I znowu zapraszam do zabawy połączonej z ćwiczeniem sprawności dłoni. Tym razem jako pomoc w tym zadaniu posłużył mi motyl z recyklingu. Do jego przygotowania użyłam szarej tektury oraz metalowych kapsli. Zadaniem dziecka jest umieszczenie pomponików na wyznaczonych polach za pomocą łapki. Przygotowanie zadania, tradycyjnie zajmuje dosłownie 5 minut:)
Materiały i przybory:
tektura
czarny marker
kapsle
pistolet do kleju na gorąco
łapka
pomponiki, szklane kulki lub inne niewielkie obiekty do przenoszenia
1. Na tekturze rysujemy markerem kształt motyla. Można wcześnie zrobić sobie szkic ołówkiem.
2. W wyznaczonych miejscach, przy użyciu kleju na gorąco, przyklejamy metalowe kapsle. I oto pomoc do ćwiczeń motorycznych gotowa.
Zadaniem dziecka jest umieszczenie pomponików w kapslach przy pomocy łapki. To zadanie wymaga precyzji w utrzymaniu narzędzia, uchwyceniu przedmiotu oraz umiejętności przeniesienia go na wyznaczone miejsce.
Oprócz pomponików można przenosić również inne niewielkie obiekty: na przykład szklane kulki. Przenoszenie kulek jest nieco trudniejsze niż przenoszenie miękkich pomponików.
Gorąco zachęcam do tworzenia różnych zabaw sprawnościowych z użyciem łapki!
Mojej córeczce tak spodobał się ten motyl, że sama z siebie zaczęła rysować takie motyle na swoich obrazkach. A to, jak wiecie, jest najlepsza rekomendacja:)
Zobacz też nasze pomysły na prace plastyczne przedstawiające motyle:
Zabawa w kreślenie kolorowych linii. Wystarczy na kartce przykleić gwiazdkę z kolorowego, samoprzylepnego papieru a następnie domalować flamastrami kreski. Ta praca plastyczna to świetna wprawka w kreśleniu linii a do tego uzyskamy ciekawą pracę plastyczną.
Sprawność manualna czyli sprawność rąk pozwala na wykonywanie wielu czynności związanych z samoobsługą, zabawą, działalnością artystyczną czy pisaniem. Aby rozwój dziecka w tej sferze przebiegał prawidłowo powinno ono mieć możliwość wykonywania wielu różnorodnych czynności takich jak: rysowanie, malowanie, lepienie, wycinanie, zabawy paluszkowe. (więcej…)
Własnoręcznie wykonane przewlekanki w kształcie figur geometrycznych. Przewlekanka kształtuje sprawność manualną oraz koordynację wzrokowo- ruchową maluchów a u nas dodatkowo można poćwiczyć nazywanie i rozpoznawanie figur geometrycznych. I to wszystko z materiałów z recyklingu- zupełnie za darmo:) Zapraszamy do zabawy!!
1. Ze styropianowych opakowań po produktach żywnościowych wycinamy kształty różnych figur geometrycznych.
2. Przy pomocy dziurkacza na brzegu każdej z figur, w równych odstępach, robimy dziurki. Zachowajmy białe „dziurki- konfetti” przydadzą nam się przy następnej pracy plastycznej:)
3. Gotowe geometryczne przewlekanki ze styropianowej tacki.
