Rozwijaj ciekawość i kreatywność dziecka – liczne propozycje edukacyjne dla maluchów i starszaków! Znajdziesz tutaj wiele pomysłów na ekologiczne i kreatywne zabawy, projekty, które można zrealizować z dziećmi oraz wiele cennych wskazówek dotyczących edukacji ekologicznej w szkole i przedszkolu. Ta kategoria to nieocenione źródło wiedzy dla rodziców i nauczycieli, którzy chcą w ciekawy sposób wprowadzić tematykę ochrony środowiska do codziennych zajęć z dziećmi.
Ciekawa zabawka dla przedszkolaków, w której dwa różne obrazki wirując nakładają się na siebie i tworzą złudzenie jednego obrazu.
Materiały i przybory:
tekturka
ołówek
szklanka
kredki „Bambino”
taśma klejąca
klej np.: Magic
patyk do szaszłyków
1. Na tekturce odrysowujemy i wycinamy dwa jednakowe kółka.
2. Na jednym kółku rysujemy akwarium, na drugim rybkę. Możemy też wykorzystać motyw ptaszka w klatce, wtedy na jednym kółeczku rysujemy ptaka, na drugim natomiast klatkę dla niego.
3. Za pomocą taśmy klejącej mocujemy patyk od szaszłyka na wewnętrznej stronie kółka, a następnie smarujemy klejem i przyklejamy drugie kółko.
4. Bierzemy w dłonie patyk i rolujemy. Naszym oczom ukazuje się nakładający się na siebie obraz, przedstawiający rybkę w akwarium!
Zasada działania
Działanie taumatropu opiera się na zjawisku nazywanym bezwładnością wzroku. Jest to taka cecha wzroku, dzięki której po zniknięciu obrazu, oko nadal przechowuje jego obraz. Dzięki tej właściwości możliwe jest powstanie złudzenia optycznego, w którym dwa obrazy zlewają się w jeden.
Praca plastyczna będąca połączeniem: recyklingu, eksperymentowania z kolorową wodą i twórczej zabawy. Kolory, którym barwione są płatki kosmetyczne, powstały ze zużytych mazaków i mogą stanowić pomoc do nauki o barwach podstawowych i pochodnych. Zabawę można rozpocząć od przeprowadzenia z dzieckiem eksperymentu z „Wędrującą wodą”, który serdecznie polecam!
Materiały i przybory:
stare flamastry
małe słoiczki
woda
pipeta
podkładka
gazeta pomalowana farbą na zielono
nożyczki
klej
Jak uzyskać kolorową wodę z recyklingu?
Nasza woda powstała ze starych, wydawałoby się całkiem wypisanych flamastrów. Trzeba je pogrupować kolorami a następnie zanurzyć w niedużej ilości wody. Już po kilku minutach możemy zobaczyć jak flamastry „oddają” kolor wodzie. Korzystając z okazji możemy przeprowadzić z dzieckiem eksperyment z „Wędrującą wodą”.
Kwiatuszek
Barwienie płatków – nabieramy pipetą odrobinę kolorowej wody i zakraplamy ją na płatki kosmetyczne. Zwróćmy uwagę dziecka na to, jak przenikają się barwy i jak zmieniają kolory w połączeniu z innymi kolorami.
Pokolorowane płatki kosmetyczne pozostawiamy do wyschnięcia.
Aby przykleić płatki kosmetyczne do kartki należy posmarować klejem kartkę, w innym przypadku będziemy mieli cały klej w kłaczkach:)
Z pomalowanej zieloną farbą gazety wycinamy łodyżkę oraz liście kwiatka a następnie naklejamy na kartkę. I tym sposobem mamy gotowy obrazek!
Przepiękny efekt delikatnych, przenikających się barw nadający subtelnego uroku obrazkowi!
Taki kolorowy kwiatek może stać się również laurką przygotowaną przez dziecko dla ulubionej dorosłej osoby.
A tu krótka ściąga jak uzyskać wybrane barwy z połączeń różnych kolorów [przyda się przy zabawach zarówno z kolorową wodą jak i przy mieszaniu farb]:
Wszyscy lubimy patrzeć w gwiazdy – jest w nich magia, której niezależnie od wieku ulegamy. Mamy teraz sposób na to, by w nie patrzeć niezależnie od pory dnia. A przy okazji możemy pomóc dzieciom poznać układy gwiazd i nazwy najbardziej charakterystycznych gwiazdozbiorów.
Materiały i przybory:
rolki po ręcznikach kuchennych, folii do żywności lub aluminiowej
wypisany długopis lub coś ostrego do dziurkowania papieru
gruba tekturowa podkładka
gumki recepturki
1. Drukujemy wzór z konstelacjami pamiętając o tym, że rolki po różnych produktach mają mniejszą lub większą średnicę- należy dostosować wydruk do posiadanych rolek.
2.Ciemny papier tniemy na kwadraty, tak by mogły zakryć wylot rolki. Muszą być na tyle duże, by swobodnie dało się je umocować na końcu tuby przy pomocy gumki recepturki.
3. Wycinamy okrągłe pola z gwiazdami i naklejamy na przygotowane kwadraty.
4. Kładziemy kolejno przygotowane kwadraty na podkładce i przy pomocy wypisanego długopisu lub innego szpikulca robimy dziurki w zaznaczonych punktach.
5. Całość mocujemy gumką recepturką na końcu rolki.
6. Kiedy patrzymy przez teleskop w stronę okna lub innego źródła światła, przez zrobione dziurki wpada odrobina światła dając wrażenie widoku gwiazd.
Do przygotowania teleskopu wystarczy nam jedna rolka- można swobodnie zmieniać wydrukowane konstelacje. Niestety rolki po papierze toaletowym nie nadają się do przygotowania tego teleskopu, oko jest zbyt blisko wylotu rurki.
Dla małych miłośników gwiazd taki teleskop przygotowany przez rodziców będzie świetnym prezentem z okazji Dnia Dziecka!
Pomysł pochodzi z hiszpańskiej strony https://educarpetas.blogspot.com, wzór do wydruku z angielskiej https://science-yakin10.blogspot.com
Prehistoria oraz żyjące w dawnych czasach dinozaury to tematy które fascynują wiele dzieci. Jest to tak popularny temat, że utworzono nawet Dzień Dinozaura, który wypada 26 lutego. Zapraszamy do zrobienia kompletnego, skamieniałego szkieletu ze zużytych słomek po napojach.
Materiały i przybory:
plastelina lub ciastolina
zużyte słomki po napojach
nożyczki
podkładka
wieczko od plastikowego pojemnika
1. Wypełnij cienką warstwą plasteliny całą przykrywkę. To zadanie wymaga nieco więcej siły i znakomicie wpłynie na sprawność manualną oraz wzmocni napięcie mięśniowe w obrębie rąk.
2. Potnij słomki na różnej wielkości kawałki. To będą skamieniałe kości dinozaura.
3. Wciśnij słomki w plastelinę na kształt szkieletu ulubionego dinozaura.
Gotowe! Tak wygląda prawdziwy, wykopany szkielet:)
Bardzo spodobało nam się robienie szkieletów. Poniżej jeszcze jedna skamielina, tym razem zrobiona na większym kawałku rozwałkowanej plasteliny.
Możecie również wyjąć słomki i cieszyć się odciśniętym w skale śladem.
Jednym z wielu pomysłów na ćwiczenie sprawności rąk są różnego rodzaju zabawy ze spinaczami do bielizny. Zapraszam do obejrzenia kilka inspiracji na przypinanie spinaczy do różnych rzeczy, dostępnych bez dużych przygotowań w domu. Przypinanie spinaczy wzmacnia mięśnie ręki, ćwiczy koordynację wzrokowo- ruchową czyli przygotowuje do nauki pisania.
1. Przypinanie spinaczy do pojemnika w którym są przechowywane
Udało mi się kupić wspaniałe spinacze w kształcie kwiatuszków. Bardzo spodobały się mojej córeczce i prawdę mówiąc świetnie sama wymyśla zabawy z nimi. A mi serce rośnie, bo przecież taka zabawa to nic innego jak ciężka praca, mająca na celu wzmocnienie paluszków.
2. Bransoletka
Kolejnym pomysłem mojej córeczki było zrobienie sobie, a następnie mi bransoletki ze spinaczy. Zwyczajnie, przyczepiła dookoła rękawa swojej bluzeczki spinacze i miała wielką frajdę z szeleszczącej ozdoby. A potem była moja kolej i ja też dostałam taką bransoletkę.
3. Ogródek
Kolejna zabawa, to przypinanie naszych kwiatuszkowych spinaczy do płotu wokół zamku z klocków. Można tu też poćwiczyć rytmy: to znaczy przyczepianie spinaczy w określonej, powtarzającej się kolejności.
4. Wieszanie prania
To zadanie wymaga już chwili przygotowania: po prostu wzięłam resztki kolorowego papieru i wycięłam [na raz] koszulki i spodenki. Następnie, dla lepszego efektu wizualnego, zrobiłam markerem czarne obwódki. Można oczywiście wyciąć ubranka z filcu lub pianki kreatywnej, wszystko zależy od Waszych zasobów.
Na nóżki dziecięcego krzesełka, postawionego do góry nogami na stoliku, założyłam dwie grube, szeroki gumki recepturki. Do nich właśnie moje dziecko przypinało pranie 🙂
W tym zadaniu użyłyśmy białych, niewielkich spinaczy. Po prostu lepiej komponowały się z małymi ubrankami. Trzeba też było je głębiej zapinać, bo inaczej spinacz przeważał papierowe ubranko i odwracało się ono do góry nogami.
Odpinanie ubranek od gumki to też świetne ćwiczenie – nie wyręczajcie w tym dzieci.
5. Tęcza
Na początku, zwykłe drewniane spinacze pokolorowałyśmy kredkami w kolorach tęczy. Samo kolorowanie spinaczy to już nie lada wyzwanie, bo przecież rysujemy na niewielkiej przestrzeni. Z białego brystolu wycięłam kształt chmury a zadaniem dziecka było przypięcie spinaczy na kształt tęczy.
6. Spinaczowe nóżki i rączki
Zanim przystąpimy do tej zabawy, trzeba narysować a następnie wyciąć postaci kotka, pieska, drzewko, ludzika oraz kółko na słońce z tektury. Zadaniem dziecka jest przypięcie brakujących elementów.
Oczywiście, dobrze jest pozwolić pobawić się przygotowanymi zabaweczkami. Dla mojego dziecka, to było na tyle atrakcyjne zadanie, że samo kilkukrotnie wracało do tej zabawy.
Umiejętność zapinania i rozpinania guzików te jeden z kluczowych elementów samodzielności w zakresie ubierania się dziecka. Kształtowanie samoobsługi w zakresie ubierania się pozwala dziecku na samodzielne decydowanie odnośnie ubioru. Naukę zapinania guzików najlepiej ćwiczyć w czasie zabawy, ja przygotowałam mojemu dziecku arbuza z pestkami zapinanymi na guziki:)
Aby wykonać arbuza należy z filcu w kolorach: czerwonym, jasnozielonym oraz ciemnozielonym wyciąć 3 półkola. Ja odrysowałam moje od talerzyka. Wszystkie elementy spinamy szpilkami i zszywamy razem na kształt arbuza.
Do arbuza przyszywamy kolorowe guziki. Z czarnego filcu wycinamy nasionka, na środku robimy nacięcie – to dziurka na guzik.
Pomoc do nauki zapinania guzików jest gotowa!
Zapinanie guzików to nie tylko umiejętność pozwalająca na samodzielne ubranie się dziecka. To również znakomite ćwiczenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Nauka zapinania i odpinania guzików to także doskonały trening koncentracji uwagi, wytrwałości i cierpliwości w pokonywaniu trudności.
Lato to czas, w którym można spokojnie i z cierpliwością wspomóc dziecko w nauce czynności samoobsługowych. Nie ma pośpiechu w porannym zbieraniu się do przedszkola. Arbuz do nauki zapinania guzików to połączenie rękodzieła z edukacyjną pomocą stworzoną na potrzeby dziecka.
Zobacz też nasze inne pomysły na wykorzystanie guzików w zadaniach dla dzieci:
Najbliższy dziecku temat to rodzina, zwłaszcza w okresie świętowania Dnia Mamy i Dnia Taty. Proponujemy bardzo prostą pracę plastyczną o rodzinie wykonaną na bazie figur geometrycznych. Z tą pracą poradzą sobie nawet maluchy!
1. Z kolorowego papieru wycinamy kółka na głowy, trójkąty na sukienki dla dziewczynek oraz prostokąty na brzuszki chłopców. Do wycięcia głów najłatwiej użyć dużego dziurkacza ozdobnego. Można także odrysować większe nakrętki.
2. Naklejamy figury na kartkę.
3. Dorysowujemy brakujące elementy postaciom.
Można dzieciom objaśnić w jakich kształtach są poszczególne części ciała nazywając kolejno przyklejane figury geometryczne. Nawet przy niewielkiej sprawności manualnej praca będzie ładnie się prezentowała i ucieszy zarówno malucha jak i jego rodziców:)
Zapisz
Zabawa paluszkowa: Rodzina
(Pokazujemy poszczególne paluszki u ręki zaczynając od kciuka.) Ten pierwszy, to dziadziuś, a obok babusia. Ten duży, to tatuś, a przy nim mamusia. To dziecinka mała i rodzinka cała. (ruszamy wszystkimi paluszkami)
Gra utrwalająca tabliczkę mnożenia- wystarczy kartka, kostki do gry i dwa kolorowe długopisy.
Materiały i przybory:
kartka w kratkę
dwie kostki do gry
dwa kolorowe długopisy, cienkopisy lub flamastry
Gra przeznaczona jest dla dwójki dzieci.
Zasady gry:
Każdy z graczy wybiera kolor długopisu lub flamastra, którego będzie używać podczas gry.
Gracze kolejno rzucają dwoma kostkami na raz.
Uzyskane wyniki mnożą przez siebie i na kartce zaznaczają obszar jaki zajmuje wynik mnożenia, zapisują działanie. Zaznaczony obszar powinien mieć kształt kwadratu lub prostokąta o bokach odpowiadających wylosowanym liczbom, gdzie jedno oczko to jedna kratka.
Wygrywa ta osoba, która zajęła największy obszar kartki.
My bawiliśmy się tak, że każdy gracz budował swoje królestwo. Pola będące wynikami mnożenia przez jeden były wioskami, pozostałe obszary to miasta. Stolicą królestwa było pole stanowiące wynik mnożenia 6 x 6.
Pomysł pochodzi ze strony: https://reliefteachingideas.wordpress.com/2013/06/27/area-dice-game/.
Kolorowe kwiatki na łące – praca plastyczna zamiast rysowania szlaczków w zeszycie. Środek kwiatka to kółko zrobione przy użyciu dziurkacza ozdobnego – trenujemy kreślenie ślimaków, natomiast płatki to ćwiczenie łuków. Takie zadanie to także miły akcent w czasie obchodów Dnia Kropki.
2. Na pierwszym kółku rysujemy dziecku wzór do kreślenia: ślimak na środku oraz drobne łuki dookoła jako płatki kwiatka.
3. Zadaniem dziecka jest dokończenie pracy.
Gotowy obrazek można dodatkowo upiększyć rysując motylki, biedronki, żuki…. lub nakleić gotowe naklejki. Wszystko to już zależy od chęci i pomysłu dziecka.
Taka praca plastyczna to świetny sposób na przygotowanie dziecka do pisania ale jest ona zdecydowanie bardziej atrakcyjna niż mozolne kreślenie szlaczków.
Moje młodsze dziecko zaczęło się interesować literami. Muszę przyznać z ogromną dumą, że prawie wszystkie litery już zna, prawidłowo rozpoznaje i większości dobrze nazywa. Idąc więc z ciosem, ze starszym dzieckiem przygotowaliśmy naszemu maluchowi, cały alfabet. Nie wiem dla kogo zabawa była lepsza 🙂 Oprócz tego przedstawiam kilka innych interesujących pomysłów na zabawy edukacyjne z wykorzystaniem liter Lego Duplo.
Materiały i przybory:
klocki Lego Duplo lub inne
zwierzątka Lego lub inne drobne zabawki
wiersz „Abecadło” J. Tuwima
Ogrom możliwości jakie daje zabawa z klockami Duplo to prawdziwe pole do popisu dziecięcej, i naszej dorosłych, wyobraźni i kreatywności. Oprócz tradycyjnego konstruowania, klocki Lego Duplo można wykorzystać również do nauki kolorów, zabaw matematycznych, ćwiczeń grafomotorycznych, segregowania i grupowania według określonej cechy [koloru bądź kształtu], konstrukcji labiryntu. Można również wprowadzać dziecko w świat liter konstruując pierwsze litery i słowa właśnie z klocków.
Przygodę z literami najlepiej rozpocząć od wprowadzenia obrazu graficznego pierwszych liter imion domowników. Kolejnym krokiem jest zapoznanie dziecka z obrazem całego imienia dziecka, a kolejno ważnych dla dziecka słów [mama, tata, imię rodzeństwa, zwierzęcia czy maskotki]. Bardzo istotne, by były to litery drukowane, o niezmiennym kształcie. I oczywiście pamiętajmy, że dla malucha musi to być przede wszystkim dobra zabawa🙂 Kolejną propozycję na zabawę z literami tworzącymi imię dziecka można znaleźć w artykule: Sensoryczne zabawy z kaszą. Zachęcam do lektury:)
Na początku, imię mojej córki długo stało w widocznym miejscu u niej w pokoju.
Potem układaliśmy imiona pozostałych domowników.
SONY DSC
Pamiętajmy, że dziecko poznaje świat w sposób wielozmysłowy. Obcowanie z namacalnym kształtem liter to dodatkowy bodziec do skojarzenia brzmienia litery z jej obrazem [przestrzennym kształtem] a w konsekwencji zapamiętaniem jej!
Tak wygląda cały alfabet przygotowany przez mojego syna, własnoręcznie zbudował litery według swojego pomysłu.
Następną propozycją na zabawę jest wyszukiwanie zwierzątek zaczynających się na konkretne litery.
Wysłuchiwanie pierwszej głoski w nazwie przedmiotu ćwiczy słuch fonematyczny, czyli słuch odpowiedzialny za rozróżnianie poszczególnych dźwięków mowy. Dobrze rozwinięty słuch fonematyczny wpływa korzystnie na rozwój mowy dziecka a w późniejszym czasie na naukę czytania i pisania.
Zabawa ze zwierzątkami i przyporządkowanie ich do pierwszych liter nazwy zwierzęcia to również doskonały bodziec do zapamiętania kształtu litery.
Literami zbudowanymi z klocków można się też bawić ze starszymi dziećmi. Można układać słowa i przyporządkowywać do nich zabawki. Starsze dziecko może również z liter swojego imienia spróbować ułożyć inne słowa. Tu pomysły jak wykorzystać litery z imienia Weronika.
Na koniec, zachęcam do wspólnej zabawy wg tekstu wiersza „Abecadło” Juliana Tuwima z udziałem skonstruowanych z klocków liter. Ten zabawny, wpadający w ucho tekst, dodatkowo wzbogacony realnymi, przestrzennymi literami, pomoże dziecku zapamiętać brzmienie liter i skojarzyć je z ich kształtem.
Abecadło
Abecadło z pieca spadło, O ziemię się hukło, Rozsypało się po kątach, Strasznie się potłukło: I – zgubiło kropeczkę, H – złamało kładeczkę, B – zbiło sobie brzuszki, A – zwichnęło nóżki, O – jak balon pękło, aż się P przelękło. T – daszek zgubiło, L – do U wskoczyło, S – się wyprostowało, R – prawą nogę złamało, W – stanęło do góry dnem i udaje, że jest M.